Niniejsze opracowanie, przygotowane przez firmę EFI (producenta programów służących do wykonywania cyfrowych odbitek próbnych i do zarządzania barwami), a przekazane przez firmę Reprograf, polskiego dystrybutora EFI, jest przeznaczone dla osób, które chcą bliżej poznać rolę, jaką odbitka próbna (proof) pełni w procesie druku. Jego I część została opublikowana w numerze 4/2006, II - w numerze 5/2006 „ŚD". Opracowanie, w angielskiej wersji językowej, jest do pobrania w całości na stronie firmy EFI: http://www.efi.com/

Porady dla drukarza
Drukarze często dokonują rozruchu (rozbiegu) maszyny wykorzystując papier powlekany (popularnie nazywany kredą) – dopiero po uzyskaniu prawidłowej odbitki przechodzą na papier syntetyczny. Nie wolno w takim przypadku zapominać o fakcie, że papier powlekany i papier syntetyczny różnią się jednak wsiąkliwością. Konsekwencją tego powinno być zmniejszenie wydatku farby i płynu nawilżającego o 10–20%. Nieuwzględnienie tej okoliczności powoduje przedłużenie czasu utrwalania się farby, a nawet może uniemożliwić jej prawidłowe utrwalenie.
Ponieważ czas utrwalania się farb oksydacyjnych na podłożach syntetycznych jest wyraźnie dłuższy niż czas utrwalania się konwencjonalnych farb na konwencjonalnych papierach, zaleca się proszkowanie. Mogą to być standardowe proszki „anti set-off” o granulacji 15–20. Z innego niż dla farb konwencjonalnych czasu utrwalania się farb oksydacyjnych wynikają dalsze zasady postępowania przy drukowaniu. Stosy na wykładaniu nie powinny być za wysokie, najwyżej do 60 cm, jeśli producent nie daje innej wskazówki; w trakcie druku, a także po nim należy zapewnić wokół stosów przepływ powietrza o temperaturze nie wyższej niż 35oC.

Steganografia jest to proces polegaj?cy na ukryciu pewnej wiadomo?ci. W przeciwie?stwie do kryptografii, której g?ównym celem jest zakodowanie informacji, w steganografii mamy do czynienia z ukryciem samego faktu istnienia wiadomo?ci. Steganografi? stosowali ju? staro?ytni Grecy: wiadomo??, która mia?a by? przes?ana, tatuowano na ogolonej g?owie niewolnika. Nast?pnie czekano, a? pos?a?cowi odrosn? w?osy i wyprawiano go w podró?. Tak ukryta informacja by?a niewidoczna dla osób postronnych i niemo?liwa do odczytania dla kogo?, kto nie wiedzia? o jej istnieniu.

W dniu 30 maja br. w poznańskim klubie jazzowym Blue Note odbyło się spotkanie z klientami firmy Papyrus sp. z o.o., zorganizowane z okazji 15-lecia istnienia firmy. Impreza w Poznaniu to już kolejne spotkanie jubileuszowe z klientami, po krakowskim, które miało miejsce miesiąc wcześniej w Bunkrze Sztuki.
Uroczystość w Poznaniu była o tyle ważna, że właśnie w tym mieście w 1991 roku powstała firma Papyrus. Początkowo działająca pod nazwą PN Papier, specjalizująca się głównie w sprzedaży etykiet, w 2000 roku zmieniła nazwę na Papyrus. Jednocześnie jej właścicielem stał się koncern StoraEnso, jedna z najstarszych działających na świecie firm, której początki sięgają aż II połowy XIII wieku. Papyrus sp. z o.o. jest częścią grupy ogólnoeuropejskiego dystrybutora papieru o tej samej nazwie. Grupa Papyrus sprzedaje łącznie 1800 tys. ton papieru rocznie do ponad 65 tys. klientów.

Dnia 27 maja br. we Wrocławiu odbył się VII Piłkarski Piknik Drukarzy, zorganizowany przez firmę Michael Huber Polska z okazji Dnia Drukarza oraz Dnia Dziecka. Głównym punktem programu Pikniku był turniej piłkarski o puchar Michael Huber Polska.
W turnieju, zorganizowanym jak zwykle na Polach Marsowych w pobliżu wrocławskiego Stadionu Olimpijskiego, wzięło udział 15 drużyn wystawionych przez firmy branż papierniczej, poligraficznej i opakowaniowej, głównie z Wrocławia i Dolnego Śląska, ale także z Krakowa, Nowego Sącza i Tychów. Mecze rozegrały drużyny z firm: Michael Huber Polska, BAAD, Bahpol, Comex, Gazeta Wrocławska, KEA, Orion, Pacon, Panda, Poczta Polska, Polzdob, SCA, Triada, Wropak, Zagrodny (z przyczyn organizacyjnych nie uczestniczyła w turnieju zgłoszona wcześniej drużyna firmy Tektura Wrocław).

Co roku o tej porze kalkulujemy koszty i terminy wakacyjnego wypoczynku, czasem nie w pełni zdając sobie sprawę, że nie na wszystko w tej materii mamy wpływ. Urlop bowiem to nie tylko wymarzony odpoczynek, ale także pojęcie z zakresu prawa pracy, przyjmujące mało romantyczną postać sztywnych przepisów i norm. Warto zatem zapoznać się przynajmniej z tymi podstawowymi, aby nie ulec szokowi, gdy w trakcie błogiego lenistwa w słuchawce nieopatrznie zabranej komórki usłyszymy stęskniony głos własnego szefa obwieszczający nam finał wakacyjnej przygody.
Artykuł 152 kodeksu pracy, otwierający rozdział „urlopy wypoczynkowe”, brzmi prawie jak bajka: „Pracownikowi przysługuje prawo do corocznego, nieprzerwanego, płatnego urlopu wypoczynkowego”. I gdyby na tym zapisie kończyły się postanowienia dotyczące urlopu, byłoby pięknie. Niestety, już przy określeniu długości urlopu jesteśmy podzieleni: ci ze stażem pracy do 10 lat mają prawo do 20 dni roboczych, a ci powyżej tej granicy – do 26 dni. Zróżnicowanie to nie ma jakiegoś głębszego uzasadnienia fizjologicznego, bowiem trudno precyzyjnie określić, czy młodsi pracownicy mniej się męczą, w związku z czym wymagają krótszej regeneracji sił. Raczej jest to zapis typowo uznaniowy – a uznaje się lata pracy i nauki, bowiem w zależności od poziomu naszego wykształcenia do okresu pracy, od którego zależy wymiar urlopu, mamy zaliczone w przypadku szkoły zawodowej 3 lata, a po ukończeniu studiów – 8 lat.
Na tym jednak podziały się nie kończą. W miarę rozwoju demokracji różne grupy zawodowe i społeczne zostały przez ustawodawców obdarowane dodatkowymi przywilejami urlopowymi. Co najciekawsze, przywileje te przetrwały kolejne zmiany ustrojów i jak mniemam, projektowana IV Rzeczpospolita w tej materii też niewiele zmieni. Zarazem tak dziwnie się składa, że beneficjentami tych przywilejów nie są ci, których praca przyczynia się do rozwoju gospodarczego państwa, ale grupy zawodowe będące konsumentami wypracowanego do podziału „tortu”. O ile trudno negować słuszność przyznania dodatkowego urlopu osobom niepełnosprawnym – z racji stanu zdrowia, czy też policjantom – z racji specyfiki służby i stresu z nią związanego, to dodatkowy urlop w wymiarze 6 dni po 10 latach pracy i 12 po 20 latach pracy dla urzędników służby cywilnej budzi co najmniej mieszane uczucia. Z litości i poszanowania dla zdrowia psychicznego czytających te słowa nie przytoczę pełnej listy „szczególnie wyróżnionych”, bo jest to lektura tyleż zajmująca, co stresująca.

Kopiowanie tak bardzo upowszechniło się w życiu codziennym, że wystarczy coś gdzieś położyć, a zaraz jest kopia. Lada sklepowa, baranina. Żadna baranina – Dolly, owca.
Wokół wydziałów uniwersytetów powstają jak grzyby po deszczu punkty ksero i kopiują. Strategia jest prosta. Na wykład idziemy wszyscy, ale niewielu potrafi zapisać to, co słyszymy. Piszą więc ci nieliczni, którzy opanowali sztukę pisania. Po wykładzie, na koniec semestru, ten piszący składa notatki w całość i kopiuje na ksero. Sprzedaje je za niewielką opłatą, bo ten, co kupuje, nigdy ich nie przeczyta. Student kupuje skopiowane notatki i żeby nie mieć krzywdy, kopiuje je i sprzedaje za niewielką opłatą. Wszyscy za niewielką cenę mają zapis wykładów i… brzydzą się to czytać, nawet jeśli potrafią. Czytają w noc przed egzaminem, zdają i zapominają z ulgą.
Dziewczynki ważą po 45 kilogramów, mają takie same fryzury, wzrost, gesty, ubrania, a kiedy chcą podkreślić wagę swoich poglądów, mówią „tak?”. To nowa moda, zamiast mówić „rozumiesz”, „no wiesz” i tak dalej, mówi się „tak?”, z lekkim znakiem zapytania. Chłopcy–łysole noszą takie same spodnie z krokiem na wysokości kolan. Kaptury mają podkreślać tożsamość, a są rekwizytem anonimowości. Ruch ma być charakterystyczny i każdy obciąga, a nie podciąga krok spodni – gest ma być symptomatyczny w klinicznym rozumieniu. Każdy ruch ma potwierdzać, że młodzian jest jak Staszewski (albo ma kiłę mózgu, co zresztą w sklonowanej wyobraźni małolata znaczy pewnie to samo, jeśli, ryzykownie, przypuścimy, że wyobraźnię posiada). Chodzi o bycie takim samym. Jakimś, byle jakim, ale podobnym.
W biznesowych spotkaniach biorą udział panowie w takich samych garniturach i panie w takich samych garsonkach. To mundurki współczesnych pracowników umysłowych, jak to mówią, business casual. Więc ja ich nie rozpoznaję i nie wiem, z kim akurat rozmawiam. Zresztą to wszystko jedno, bo i tak co drugi to Michał, Szymon, Patryk albo Kuba.

Raport o Intelligent Interweaving
Amerykańskie centrum badawcze specjalizujące się m.in. w druku cyfrowym w marcu br. sporządziło raport na temat technologii Intelligent Interweaving firmy Mutoh, w Polsce znanej jako druk falą z przeplotem (Złoty Medal MTP 2007). Autor publikacji bardzo pozytywnie wypowiedział się na jej temat i przyznał wysokie oceny. FLAAR to organizacja badawcza non-profit. Wyniki swoich badań publikuje w obszernych raportach.
Raport można pobrać z adresu: http://www.wideformatprinters.org/2FLAAR_reports/autodownloads/705016_Mutoh_intelligent_interweaving.pdf


Spandex oferuje pakiety do wycinania grafik
Dla firm zajmujących się produkcją reklam i oznakowań Spandex przygotował specjalne pakiety do wycinania grafik. Pakiety zawierają plotery tnące, oprogramowanie oraz materiały i akcesoria. Akcja skierowana jest do producentów reklam i oznakowań, których nieodzowną część stanowią elementy wycinane z folii samoprzylepnych. Spandex przygotował dwa pakiety: podstawowy i profesjonalny, w których skład wchodzą plotery tnące, folie oraz akcesoria potrzebne przy produkcji reklam wycinanych.
Do zestawu profesjonalnego Spandex włączył ploter Mimaki CG-130FX, wysokiej jakości ploter tnący do wycinania folii. Model ten przeznaczony jest dla pracowni, w których produkcja grafik wycinanych stanowi znaczącą część oferowanych usług. Ploter bardzo dobrze sprawdza się przy wycinaniu małych detali, wyposażony jest w sensor do wyszukiwania wydrukowanych znaczników, automatyczne obcinanie materiału w osi X i inne funkcje przeznaczone dla profesjonalistów. Maksymalna szerokość materiału, którego można użyć w tym modelu Mimaki, wynosi 1580 mm, a szerokość cięcia to 1300 mm. Maksymalny docisk noża to 400 g, a prędkość cięcia – 1000 mm/s. Dodatkowo zestaw zawiera oprogramowanie FineCut, komplet podstawowych materiałów obejmujący m.in. folie monomerową, polimerową, wylewaną i transferową. W zestawie znajdują się także akcesoria do wyklejania oraz próbniki folii.
Zestaw podstawowy przeznaczony jest dla mniejszych pracowni oraz biur. Zawiera mały biurkowy ploter Mimaki CG-60SR, wyposażony m.in. w optyczny system pozycjonowania. Ploter obsługuje materiały do 740 mm szerokości, a maksymalna szerokość cięcia wynosi 606 mm. Maksymalny docisk noża to aż 400 g, a prędkość cięcia 850 mm/s. Zestaw podstawowy, podobnie jak profesjonalny, zawiera dodatkowo oprogramowanie FineCut i komplet podstawowych materiałów.


Map Polska oferuje media do wydruków solwentowych
Firma Map Polska przygotowała ofertę dla segmentu wielkoformatowych drukarń solwentowych. Oferta jest podzielona na sześć głównych kategorii – banery Symbio Plus, banery Symbio Classic, banery Symbio Film, folie winylowe, papiery oraz materiały specjalne. Wśród nich klienci z łatwością znajdą popularne frontlity, backlity, blockouty, siatki (mesh), folie monomerowe i polimerowe, folie typu One Way Vision i wiele innych. Media do wydruków solwentowych z oferty Map Polska znajdują szerokie zastosowanie przy produkcji tradycyjnych reklam, jak również sprawdzają się przy tworzeniu citylightów, kasetonów, roll-upów, ścianek prezentacyjnych, flag oraz reklam w megaformacie.
Wszystkie podstawowe produkty dobrane są w taki sposób, aby klient w zależności od swoich potrzeb mógł wybrać odpowiednie podłoże do pracy. Media z oferty Map Polska pasują do ploterów znanych producentów, takich jak m.in. NUR, Vutek, HP (Scitex i DesignJet), DGI, Roland, Jeti, Océ, Mutoh, Mimaki.
Klienci Map Polska korzystają z serwisu – dostaw produktu w dowolne miejsce Polski w ciągu 24 godzin od złożenia zamówienia (lub natychmiastowego odbioru z magazynu centralnego), usługi docinania podłoży drukowych do oczekiwanego formatu, nowoczesnych rozwiązań finansowych i informatycznych oraz doradztwa profesjonalnych konsultantów, specjalistów w dziedzinie podłoży drukowych.