Działania realizowane w ramach polityki państwa
Polityka odgórna realizowana przez państwo, stanowi jeden z zasadniczych czynników mających wpływ na strategię inwestycji poszczególnych przedsiębiorstw. W Unii Europejskiej jest ona wynikiem realizacji trzech priorytetowych celów, wyznaczających tzw. wspólnotową politykę regionalną. Są to:
• cel 1: promowanie rozwoju i dostosowań strukturalnych w regionach słabiej rozwiniętych
• cel 2: wspieranie gospodarczej i społecznej konwersji obszarów stojących w obliczu problemów strukturalnych
• cel 3: wspieranie adaptacji i modernizacji polityk oraz systemów kształcenia, szkolenia i zatrudnienia[8].

Dnia 24 października br. na rynku NewConnect Giełdy Papierów Wartościowych w Warszawie zadebiutowała firma Infosystems SA. Od początku swojej działalności oferuje ona rozwiązania informatyczne i usługi wdrożeniowe, obecnie skupiając się na dostarczaniu ich przede wszystkim dla branży poligraficznej. „Marzeniem każdego menedżera jest wprowadzenie spółki na giełdę” – powiedział Mariusz Sosnowski, prezes spółki.
Firma Infosystems SA była jednym z pięciu bohaterów (obok czterech innych spółek) XI edycji IPO Day – Dnia Debiutantów, imprezy organizowanej przez Stowarzyszenie Inwestorów Indywidualnych (SII) wraz z Giełdą Papierów Wartościowych (GPW) i Krajowym Depozytem Papierów Wartościowych (KDPW). IPO Day odbył się 10 października br. w Warszawie w Sali Notowań budynku GPW. Celem tego rodzaju spotkań jest przede wszystkim przybliżenie spółek wchodzących na giełdę potencjalnym inwestorom, analitykom rynkowym oraz dziennikarzom. Była to również doskonała okazja do bezpośredniego spotkania z zarządem Infosystems SA, poznania historii oraz planów inwestycyjnych firmy.

W dniu 24 listopada br. Polskie Bractwo Kawalerów Gutenberga zorganizowało w Teatrze Wielkim w Warszawie spotkanie podsumowujące całoroczną działalność stowarzyszenia za kończący się rok połączony z charytatywnym spektaklem. Impreza była kontynuacją przedsięwzięcia Bractwa „Książka pod strzechy”, realizowanego już od siedmiu lat. „Świat DRUKU” był wśród jej patronów medialnych.
Przed spektaklem miało miejsce doroczne Zgromadzenie Ogólne Polskiego Bractwa Kawalerów Gutenberga. Kanclerz Bractwa Jacek Kuśmierczyk podkreślił, że głównym celem działalności stowarzyszenia zarówno w tym roku, jak i w latach ubiegłych była popularyzacja języka polskiego, szerzenie kultury narodowej, wspieranie czytelnictwa i promocja oświaty, szczególnie wśród dzieci i młodzieży.
W tym roku bilans rocznej działalności Bractwa został połączony z charytatywnym spektaklem, na który zaproszono młodzież gimnazjalną i licealną, ze szczególnym uwzględnieniem wytypowanych przez Bractwo szkół województw dolnośląskiego, opolskiego i lubuskiego – beneficjentów akcji. W ten sposób stowarzyszenie umożliwia dzieciom i młodzieży z różnych regionów Polski dostęp do największych ośrodków kultury polskiej.

Na dzień 19 grudnia br. w siedzibie Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych nr 18 im. Mikołaja Reja w Łodzi przy ul. Edwarda 41 zaplanowano obchody 60-lecia istnienia tej jedynej w okręgu łódzkim szkoły kształcącej młodzież w zawodach poligraficznych. Pomoc w charakterze sponsorów zadeklarowały: Drukarnia LCL, Cebal-Tuba z grupy Alcan Packaging, Amcor-Rentsch i Amcor-Flexibles, Drukarnia Wojskowa, a także Fundacja Rozwoju Kadr Poligraficznych.
Sześćdziesięciolecie szkoły to ważny jubileusz, który z pewnością obudzi wiele osobistych wspomnień i refleksji wśród obecnej i dawnej kadry pedagogicznej, a także wśród licznej rzeszy absolwentów. Artykuł ten jest poświęcony szkole w jej aktualnym kształcie.
Szkoła od początku swego istnienia, tj. od 1947 roku, kształci w zawodach poligraficznych. Nazwy zawodów zmieniły się, ale istota technologii pozostaje bez zmian. Należy więc ocenić sześćdziesięcioletnie istnienie szkoły jako ogromne doświadczenie w pracy w zakresie kształcenia w zawodach poligraficznych. W ciągu lat zmieniały się typy szkół wchodzące w skład Zespołu. Szkoła kształciła w 5-letnim technikum, następnie w 4-letnim liceum zawodowym i 2-letnim policealnym studium zawodowym. Kształciliśmy w trzech zawodach: technik poligraf o specjalności poligraficzne procesy reprodukcyjne, maszynowe techniki drukarskie, procesy introligatorskie, redakcja techniczna. Naszych absolwentów można spotkać niemal w każdym łódzkim zakładzie poligraficznym. Prowadzą również własne firmy. Nauczyciele utrzymują ciągły kontakt z przemysłem organizując wycieczki dla młodzieży w celu zapoznania ich z rzeczywistymi warunkami pracy, nowymi technologiami i urządzeniami. Dzięki regularnym kontaktom z firmami i Fundacją Rozwoju Kadr Poligraficznych młodzież wraz z nauczycielami uczestniczy w Międzynarodowych Targach Poligraficznych, odbywających się co dwa lata w Poznaniu, oraz w najważniejszych na świecie targach poligraficznych drupa odbywających się co cztery lata w Düsseldorfie, pozyskując w ten sposób materiały dydaktyczne wykorzystywane na zajęciach. Nauczyciele starają się również, aby jak najwięcej uczniów brało udział w seminariach poligraficznych organizowanych w Instytucie Papiernictwa i Poligrafii Politechniki Łódzkiej. Tego typu seminaria są organizowane także na terenie szkoły – np. firma Agfa zaprezentowała cykl spotkań poświęconych nowym systemom DTP i CtP. Liczna grupa młodzieży i nauczycieli to członkowie bardzo prężnie działającej Sekcji Poligrafów Stowarzyszenia Inżynierów Mechaników i Techników Polskich. Część studentów – członków koła SIMP to absolwenci naszego technikum, dlatego nasze spotkania zawodowe zostały rozszerzone o rozgrywki sportowe i wspólne uroczystości.

Na zakończenie roku proponuję zapoznanie się z ostatnim szlagierem, który został usankcjonowany przepisami prawa pracy. Dodanie w Kodeksie pracy rozdziału II b pt. „Zatrudnianie pracowników w formie telepracy” sprawia, że niektórzy z nas mogą oglądać swego szefa jedynie na zdjęciu, wykonując swoje obowiązki w zaciszu domowych pieleszy z przerwami na kontrolowanie stanu swego konta.
Analiza przepisów nakazuje jednak z dużą ostrożnością podchodzić do nowej formy zatrudnienia. Wydaje się ona mieć więcej plusów po stronie pracownika i niemało pułapek czyhających na pracodawcę. Pierwszym zagadnieniem, które może być przedmiotem sporów, jest sprawa stosowania przepisów bhp. Poza nielicznymi wyłączeniami, dotyczącymi obiektów budowlanych i urządzeń technicznych, mają one pełne zastosowanie. Już należy współczuć członkom zespołu powypadkowego, który będzie badał przyczyny i okoliczności wypadku przy pracy telepracownika. Jak bowiem udowodnić związek zdarzenia z pracą oraz miejscem jej wykonywania? Czy jeżeli pracownik upadnie w toalecie lub we własnej kuchni w trakcie parzenia herbaty, to będzie wypadek w pracy? Nawet trudno sobie dziś wyobrazić liczbę sporów i roszczeń pracowniczych, które będą wpływały z tego tytułu do sądów pracy, nie mówiąc już o oporze ZUS przy rozpatrywaniu wniosków o odszkodowania.
Kolejny dylemat to sposób potwierdzania obecności telepracownika na stanowisku pracy. Od biedy można przyjąć, że strony umówią się, że pracownik zgłasza swoją obecność na stanowisku pocztą elektroniczną. Problem w tym, że może zrobić to za niego równie dobrze teściowa i nijak będzie się to miało do stanu faktycznego. Ustawodawca przyjął co prawda, że pracodawca ma prawo kontrolować wykonywanie przez pracownika pracy w miejscu pracy, ale może to zrobić wyłącznie za zgodą tego ostatniego wyrażoną na piśmie lub e-mailem. Można zatem bez żadnego ryzyka założyć, że skuteczność takiej kontroli jest bliska zeru. Również zapis o pierwszej kontroli w zakresie bhp jest dwuznaczny, bo jest ona przeprowadzana na wniosek pracownika. Co zatem z odpowiedzialnością stron, jeżeli zatrudniony takiego wniosku nie złoży, a w świetle prawa nie jest do tego zobowiązany?

Puste miejsce przy stole – tak nakazuje wigilijna tradycja.
Wigilia 2007.
Puste miejsce przy stole. Imię: Patrycja, córka, lat 17, Polska, Łódź. Imię: Jolanta, matka, lat 39, wykształcenie średnie, Anglia, Londyn. Imię: Marian, ojciec, lat 39, wykształcenie średnie, Irlandia, Athlone. Spotykają się raz w miesiącu na jeden dzień. Patrycja dostaje pieniądze od rodziców na konto. Samodzielnie prowadzi dom.
Imię: Grzegorz, syn, lat 14, Polska, Wrocław. Imię: Grażyna, matka, lat 37, wykształcenie średnie, Włochy, Sycylia, Katania. Imię: Tadeusz, ojciec, lat 40, wykształcenie średnie, Anglia, Cardiff. Nie widzieli się dwa lata. Grzegorz utrzymuje kontakty z dziadkami. Lubi rodziców mamy i u nich spędzi wigilię.
Imię: Natalia, córka, lat 9, Polska, Lublin, u babci. Imię: Rafał, ojciec, lat 36, wykształcenie wyższe – historia, Anglia, Leeds. Rodzice przysyłają pieniądze.
Imię: Kacper, syn, lat 7, Polska, Łódź, u dziadków. Imię: Michał, ojciec, lat 32, wykształcenie wyższe – filologia angielska, Anglia, Kirkcaldy. Dziadkowie skarżą się, że ich emerytury nie starczają na zaspokojenie wszystkich potrzeb wnuka. Mieszkają w starej kamienicy, w której wszystko się psuje i trwa ciągły remont.
Imię: Mateusz, syn, lat 5, Polska, Kalisz, bidul. Do nikogo się nie odzywa. Imię: Iwona, lat 24, wykształcenie podstawowe, Irlandia, Wexford.
Imię: Wiktoria, córka, lat 3, Polska, bidul. Moczy się, nie chce jeść. Imię: Grażyna, Anglia.
Łukasz, lat 3, Polska, bibul. Nie można nawiązać kontaktu. Imię: Małgorzata, Irlandia.
Maciek, lat 2, bidul. Imię: Katarzyna. Włochy.
Kasia, bidul.
Marcin, bidul.
Piotr, bidul.
NN, bidul.
Bidul.
Emigracja oznacza osierocenie. Polacy w Anglii tworzą 5 miliardów funtów PKB rocznie. To ładnie. Wyjechały z Polski dwa miliony ludzi, którzy tam stali się sierotami; sierotami stali się też ci, którzy zostali tu. Szkoda.
Przy wigilijnym stole pozostawią puste miejsce, zgodnie z tradycją, ale tym razem to nie będzie tradycja. Niektórzy, jak Kasia, Marcin, Piotr, Dziecko o nieznanym imieniu, nie będą mieli stołu, bo w domu dziecka nie ma niczego – to bidul.
Zawsze wyjazd emigracyjny jest podyktowany wyższą koniecznością. Stało się tak, że po odzyskaniu niepodległości, wolności demokratycznych, po osiemnastu latach tworzenia naszej tożsamości narodowej, po wielkim wysiłku, społecznym wysiłku tworzenia gospodarki rynkowej młodzi, i nie tylko młodzi ludzie powiedzieli Polsce – NIE.