Wydawnictwo Naukowe PWN wydało dwa nowe poradniki – „Edycja tekstów. Praktyczny poradnik” autorstwa Adama Wolańskiego oraz „Sztuka pisania. Przewodnik po tekstach użytkowych” Moniki Zaśko-Zielińskiej, Anny Majewskiej-Tworek i Tomasza Piekota. Patronem medialnym publikacji jest Magazyn Literacki „Książki”
(http://www.rynek-ksiazki.pl).
Książka „Edycja tekstów” zawiera zbiór zasad dotyczących przygotowania tekstów specjalistycznych, popularnonaukowych, prasowych i beletrystycznych, które mają zostać wydane drukiem bądź na nośnikach elektronicznych.

Ledwo wyschła farba na dzienniku ustaw zawierającym nowelizację kodeksu pracy, która weszła w życie od 18 stycznia 2009 r., a już ministerstwo pracy przygotowuje zmianę przepisów wprowadzonych tą nowelą.
Po ostrej kampanii prasowej, która nie pozostawiła suchej nitki na wprowadzonym obowiązku przeszkolenia pracowników na inspektorów p-poż. za marne 1200 zł, rozpoczął się proces wycofywania nonsensownego przepisu. Na dobry początek inspekcja pracy obwieściła, że nie będzie przez miesiąc karać nieszczęśników, którzy nie zatrudnią strażaków, a następnie, że będzie tylko pouczać. Rodzi się zatem pytanie, czy będzie pouczać o obowiązku realizacji, czy o fakcie, że za niedługo przepis ten straci rację bytu? No i rzecz najistotniejsza: kto zwróci pieniądze pracodawcom, którzy chcąc być zgodni z prawem pracy pospieszyli się i już zainwestowali w szkolenie „strażaków”?

Będzie bolało. Język jest intersubiektywną ultrastabilną strukturą znaków reprezentującą kulturę i tę kulturę zmieniającą. Słowa znaczą, a ich znaczenie i zmiana znaczenia wiążą się z rozwojem kultury materialnej i zmianami w strukturze społecznej. Już nikt nie mówi „pani matko” czy „ojcze”. Jest w użyciu „mamuśka” i „stary”.
Za Aleksandrem Brücknerem prześledźmy los słowa „dozor”, czyli też dozorca, dozorny, również – przezorny, pilny. Historia dopiero się zaczyna, ponieważ autor odsyła do zapomnianego i tajemniczego „źrzeć”. I stamtąd cytuję w całości to, co właśnie będzie bolało.