Rejestracja domeny trwa zaledwie kilka minut. Wystarczy wybrać odpowiednią nazwę, sprawdzić, czy jest wolna, i dokonać rejestracji. Nic prostszego? Niestety podczas rejestracji domeny przedsiębiorstwa bardzo często popełniają błędy, które mogą rzutować na funkcjonowanie i zarządzanie usługą; przede wszystkim dotyczą one danych abonenta domeny. Abonent domeny to podmiot (firma lub osoba fizyczna), na którego rzecz zarejestrowana jest domena i którego dane zostały podane w zgłoszeniu. Rejestracja dokonywana jest na okres abonamentowy, który np. w przypadku domeny polskiej wynosi rok. Abonent w trakcie trwania tego okresu może w pełni dysponować domeną. Aby jednak prawo podmiotu do domeny było jednoznaczne i niepodważalne, dane abonenta podane w procesie rejestracji domeny powinny być pełne, prawdziwe i aktualne.

Dnia 22 sierpnia br. wesz?a w ?ycie „Ustawa o ?agodzeniu skutków kryzysu ekonomicznego dla pracowników i pracodawców” (Dz.U. Nr 125 poz. 1035). Jest to wa?ny akt prawa pracy, który w okresie przej?ciowym – do 31 grudnia 2011 r. – zliberalizuje niektóre przepisy kodeksu pracy, a tak?e pozwoli na udzielenie rozmaitych form wsparcia, zarówno dla pracodawców, jak i pracowników. Poniewa?, z uwagi na szczup?o?? miejsca na ?amach naszego miesi?cznika, nie sposób omówi? wszystkich zagadnie? zawartych w tym dokumencie, jego lektur? gor?co polecam wszystkim zainteresowanym. Wi?kszo?? rozwi?za? ma zastosowanie do przedsi?biorców znajduj?cych si? w przej?ciowych trudno?ciach finansowych, którzy spe?ni? do?? rygorystyczne kryteria okre?lone w ustawie, ale s? te? u?atwienia, z których mog? skorzysta? wszyscy, i o nich poni?ej.

Stoi śliczna dziewczyna na ulicy i czeka na zmianę świateł. Lekki wietrzyk rozwiewa jej ciemne włosy i jasną, lekką sukienkę w duże, żółte kwiaty. Dziewczyna ma śliczną buzię i niezwykle zgrabną sylwetkę. Obserwuję ją i uśmiecham się do siebie, bo ona mnie nie widzi. I nagle dziewczyna otwiera buzię i ziewa, nie wykonując przy tym żadnego gestu. I buzia zamienia się w gębę, rozdziawioną, tępą gębę, a ona, jeszcze ziewając, rusza ciężkim, niezgrabnym krokiem. Szkoda.
Idzie mama z dziewczynką, zapewne z córką, i trzyma ją za rękę. Dziewczynka ma może 12, 13 lat. Z mimiki i ruchów widać, że jest lekko upośledzona umysłowo. I widok ten tylko współczucie by budził, gdyby nie to, jak dziewczynka jest ubrana. Ma na sobie kusą, rażąco krótką kloszową spódniczkę, spod której wystają majtki. Dziewczynka cierpi na nadwagę, wygląda więc groteskowo, jakby matka specjalnie ubrała ją tak, żeby ośmieszyć, upokorzyć. Szkoda.