Nowa strona
 
Listopad 2010
Forum dyskusyjne
Galeria zdjęć
Galeria reklam

Galeria reklam


Artykuły promocyjne

Artykuły promocyjne


Witryna wydawnicza

Witryna wydawnicza


Prenumerata
Wyszukiwarka
Zaloguj się

"Świat Druku" - miesięcznik Archiwum Rok 2005 Kwiecień
Szkolnictwo poligraficzne

Dokąd zmierza polskie szkolnictwo poligraficzne


W ostatnim okresie znacznie wzrosło zainteresowanie sprawami zawodowego szkolnictwa poligraficznego. Podejmowane są działania zmierzające do dostosowania wymagań egzaminacyjnych do możliwości kształcenia, jakie mają szkoły poligraficzne. Nie negując słuszności tych z zaangażowaniem podejmowanych działań, trzeba jednak stwierdzić, że konieczne jest spojrzenie na system szkolnictwa kadr dla poligrafii z szerszej perspektywy, uwzględniającej nie tylko doraźne potrzeby szkół i uczniów, lecz również potrzeby pracodawców i przyszłość polskiej poligrafii.

Obecny stan szkolnictwa poligraficznego
Potencjalnych pracowników dla poligrafii kształcimy na poziomie wyższym oraz w szkołach zawodowych: technikach, szkołach zasadniczych i policealnych. Przedmiotem niniejszych rozważań są szkoły zawodowe, prowadzone obecnie przez samorządy lokalne – tzw. szkoły publiczne, oraz prowadzone przez osoby fizyczne i stowarzyszenia – tzw. szkoły niepubliczne.
Szkoły niepubliczne – płatne, w przypadku zawodów poligraficznych to przede wszystkim szkoły policealne, najczęściej prowadzone w systemie zaocznym, kształcące techników poligrafów o specjalności „procesy przygotowawcze”. Jakkolwiek liczba tych szkół w stosunku do szkół publicznych jest stale niewielka, to wykazuje tendencję wzrostową.
Szkoły publiczne, umiejscowione w dziewięciu ośrodkach, kształcą obecnie około 1900 uczniów w trzech zawodach: „drukarz”, „introligator” i „technik poligraf”.
Kształcenie w zawodach „drukarz” i „introligator” jest realizowane na poziomie trzyletniej szkoły zasadniczej zawodowej. Jak wynika z przeprowadzonych badań, zawodem cieszącym się najmniejszą popularnością jest „introligator”.
W zawodzie „technik poligraf”, cieszącym się największą popularnością, uczniowie mają możliwość kształcenia się w jednej z trzech specjalności: „procesy przygotowawcze”, „procesy drukarskie”, „procesy introligatorskie”. Najmniejszą popularnością w zawodzie „technik poligraf” cieszy się zdecydowanie specjalność „procesy introligatorskie”, zaś największą – specjalność „procesy przygotowawcze”. Należy przy tym dodać, że kształcenie w zawodzie „technik poligraf” jest realizowane na poziomie technikum, szkoły policealnej oraz technikum uzupełniającego na podbudowie szkoły zasadniczej. Najmniejszą grupę przyszłych techników stanowią tu słuchacze szkół policealnych, co jednak nie odzwierciedla niskiej popularności tej szkoły, lecz jest pochodną polityki organów prowadzących szkoły – samorządów, dla których prowadzenie szkół policealnych jest zadaniem dodatkowym, realizowanym w miarę posiadanych środków. Tę sytuację zdaje się potwierdzać stosunkowo duża liczba płatnych szkół niepublicznych, które z powodzeniem dokonują naboru do prowadzonych przez siebie klas policealnych kształcących w zawodzie „technik poligraf”. Podsumowując należy stwierdzić, że większość przyszłych poligrafów zdobywa zawód „technik poligraf”, w którym największą popularnością cieszy się specjalność „procesy przygotowawcze”.

Tendencje zmian w szkolnictwie
Reforma systemu oświaty, przeobrażenia na rynku pracy oraz zmiany sytuacji społecznej Polaków spowodowały istotne zmiany świadomości rodziców i młodzieży, czego wyrazem jest coraz powszechniejsze dążenie do zdobycia jak najwyższego wykształcenia, dającego największe szanse na zatrudnienie.
Czynniki te, wraz w postępującym niżem demograficznym powodują, że powoli powstaje rynek usług oświatowych, na którym obserwujemy przede wszystkim wzrastającą rolę liceów ogólnokształcących. To ten typ szkoły wybierają najzdolniejsi uczniowie, to w liceach ogólnokształcących zazwyczaj liczba chętnych przekracza liczbę miejsc.
Wprowadzone do struktury systemu kształcenia wraz z reformą oświaty licea profilowane, pomimo ambitnych programów nauczania podobnie jak technika przeważnie muszą zadowolić się młodzieżą mniej uzdolnioną. Jeszcze słabsi uczniowie trafiają do zasadniczych szkół zawodowych.
Coraz rzadziej czynnikiem decydującym o wyborze szkoły zasadniczej zawodowej jest zamiłowanie do przyszłego zawodu. Zazwyczaj o wyborze szkoły zawodowej decyduje selekcja negatywna – do szkół tych trafiają ci, którzy nie zostali przyjęci do liceum i technikum. Ponieważ zaś liczba absolwentów gimnazjów w najbliższych dziesięciu latach będzie się systematycznie zmniejszać, należy przewidywać, że zgodnie z dotychczasową tendencją liczba uczniów w szkołach zasadniczych zawodowych będzie się obniżała najszybciej. Wynika to między innymi z tego, że szkoły przy rekrutacji zazwyczaj nie stosują sztywnych kryteriów przyjęć – raczej dostosowują je do bieżących potrzeb i zapełniają w pierwszej kolejności klasy technikum i licem profilowanego. W rezultacie do techników i liceów profilowanych są przyjmowani uczniowie z coraz niższymi notami, zaś do szkół zasadniczych zawodowych – wszyscy pozostali, niezależnie od wyników uzyskanych w gimnazjum.
Zwiększanie liczby młodzieży kształcącej się w szkołach prowadzących do egzaminu maturalnego, a więc w liceach ogólnokształcących, technikach i liceach profilowanych, jest zgodne z założeniami reformy i polityką oświatową państwa.

Problemy szkolnictwa poligraficznego
Jakie problemy stoją dziś przed szkolnictwem poligraficznym i środowiskiem z nim związanym? Od dłuższego już czasu są w tym środowisku podejmowane doraźne działania zmierzające do poprawienia podstaw programowych, programów nauczania, standardów wymagań egzaminacyjnych dla poszczególnych zawodów. Czy jednak nie powinniśmy spojrzeć na ten problem inaczej – nie tylko w kontekście bieżących potrzeb szkół i uczniów kierunków poligraficznych, lecz w kontekście potrzeb polskiej poligrafii w perspektywie przynajmniej kilkunastu lat. Pierwsze i zasadnicze pytanie, jakie w tym momencie należy sobie postawić, powinno brzmieć: „Jakiego pracownika-poligrafa oczekuje i będzie oczekiwał właściciel firmy poligraficznej?” Czy ten przyszły pracownik ma rekrutować się z najsłabszej grupy absolwentów gimnazjów? Współczesna poligrafia wykorzystuje maszyny i urządzenia wysoce zaawansowane technicznie, w których niezbędna jest oprócz poligraficznej, wiedza z zakresu automatyki, informatyki, o językach obcych nie wspominając. Musimy sobie odpowiedzieć na pytanie, czy chcemy oddawać w ręce absolwenta szkoły zasadniczej zawodowej na przykład maszynę drukującą arkuszową o wartości kilkuset tysięcy złotych? Czy chcemy powierzać takiemu pracownikowi nakład wartości wielu tysięcy złotych? Jakie prace można powierzyć we współczesnej drukarni absolwentowi 3-letniej szkoły zasadniczej zawodowej. Pytania te są tym istotniejsze, że jesteśmy w okresie wysokiego bezrobocia i na rynku pracy pozostaje nadmiar absolwentów technikum.
W tym momencie pewnie poczuje się urażone liczne grono poligrafów, którzy mają wykształcenie zawodowe zasadnicze i z powodzeniem od lat pracują przy obsłudze maszyn, często bardzo nowoczesnych. Nie ma powodu do urazy, za Wami stoją lata praktyki, nierzadko doświadczenia przekazywane z pokolenia na pokolenie, wkraczaliście też do zawodu w innych czasach i rozwijaliście się wraz z poligrafią.
Oczywiście nie namawiamy tutaj do likwidacji kształcenia w tych zawodach w szkołach zasadniczych zawodowych. Z całą pewnością nieliczni uczniowie będą jeszcze przez wiele lat kształcić się w systemie szkół wielozawodowych. Jednak naszym zdaniem dyrektorzy szkół publicznych, od których zależy otwarcie klas „drukarz” i „introligator”, powinni ten problem bardzo dobrze przemyśleć. Wszak kształcenie w zawodzie „technik poligraf” trwa tylko o rok dłużej, do techników trafia zazwyczaj młodzież o większym potencjale intelektualnym, a program nauczania techników gwarantuje oprócz wiedzy poligraficznej lepsze wykształcenie ogólne, w tym wiedzę ogólnotechniczną i lepszą znajomość języków obcych.
A jak przedstawia się problem kształcenia w zawodzie „technik poligraf”? Mamy tu zazwyczaj młodzież o trochę większym potencjale intelektualnym, lecz w przeciwieństwie do zawodów „drukarz” i „introligator” podstawę programową i programy nauczania z 1998 r., co do których wiele zarzutów pojawiało się już w momencie ich wdrażania. Trwają oczywiście prace nad nowelizacją podstaw programowych i programów nauczania, ale... Uczniowie, którzy w przyszłym roku szkolnym będą zdawać egzamin potwierdzający kwalifikacje zawodowe konstruowany według nowych podstaw programowych – których jeszcze nie ma – uczą się według starej podstawy i według starego programu.
Trudno dziś ocenić, na ile nowa podstawa programowa i nowy program spełnią oczekiwanie środowiska, gdyż powstają bez szerokiej konsultacji ze szkołami i organizacjami branżowymi. Wydaje się, że przynajmniej zagadnienia dotyczące wymagań stawianych przyszłym technikom poligrafom powinny być konsultowane z branżą poligraficzną i co najmniej jedną z placówek akademickich.
Jaka powinna być ta nowa podstawa programowa? Czy podobnie jak obecnie, powinna to być podstawa z trzema specjalnościami? Wydaje się, że ta koncepcja w części się nie sprawdziła. Specjalności cieszą się różną popularnością i można na podstawie danych uzyskanych ze szkół wnioskować, że specjalność „procesy introligatorskie” znajduje rokrocznie coraz mniej chętnych. Niektóre szkoły już obecnie, pomimo braku stosownych przepisów, prowadzą przez rok lub dwa wspólne zajęcia dla dwóch lub trzech specjalności. Rozdział na trzy specjalności to de facto rozdział na trzy zawody, gdyż nie tylko zajęcia praktyczne, lecz również zajęcia z przedmiotów teoretycznych, zawodowych, takich jak technologia czy maszynoznawstwo, muszą być prowadzone oddzielnie. Kształcenie w klasach z wieloma specjalnościami staje się przez to zdecydowanie droższe. Nie możemy też zapominać, że współczesna polska poligrafia to w znacznej mierze małe firmy zatrudniające niewielu pracowników, którzy powinni mieć dostatecznie szerokie przygotowanie zawodowe pozwalające na pracę na różnych stanowiskach. Szerokoprofilowe kształcenie to także jedno z założeń reformy oświaty. Z całą pewnością szerokoprofilowe wykształcenie daje też absolwentom większe szanse na znalezienie pracy. Oczywiście i w tej kwestii decydujący powinien być jednak głos środowiska poligraficznego, które najlepiej potrafi określić, jakich umiejętności oczekują od techników poligrafów ich przyszli pracodawcy. Naszym zdaniem w obecnych warunkach optymalny model kształcenia kadry poligraficznej powinien docelowo obejmować jedynie zawód technika poligrafa na poziomie szkoły ponadgimnazjalnej oraz inżyniera (magistra inżyniera) na poziomie szkoły wyższej.
Innym istotnym problemem, który dotyka szkoły poligraficzne, są trudności w prowadzeniu szkolenia praktycznego. Jednym z założeń reformy oświaty było umiejscowienie większej części szkolenia praktycznego w zakładach pracy. Niestety, pomimo upływu czasu i licznych deklaracji współpraca szkół z firmami poligraficznymi w zakresie kształcenia praktycznego zdaje się pogarszać, nie zaś polepszać. O ile bowiem udaje się – choć niekiedy nie bez problemów – umieścić uczniów w firmach poligraficznych w celu odbycia praktyki zawodowej lub zajęć praktycznych, o tyle realizacja programu zajęć praktycznych, czy też wręcz przydzielane im zadania, pozostają problematyczne. Coraz częściej zdarza się, że pracodawcy wykorzystują uczniów-praktykantów jedynie do prac pomocniczych lub wręcz nie przydzielają im żadnych zadań, o realizacji programu praktyk nie wspominając. Z dziewięciu szkół poligraficznych jedynie pięć posiada własne warsztaty szkolne. Szkoły, które posiadają warsztaty, w nich realizują większość zajęć praktycznych, jednak dystans, jaki dzieli nowe maszyny poligraficzne od posiadanych przez warsztaty szkolne, systematycznie powiększa się i wobec braku środków na modernizację tej bazy jakość kształcenia praktycznego w warsztatach szkolnych może ulec pogorszeniu.
Wśród problemów szkół poligraficznych trudno nie wspomnieć o problemach kadrowych. Jak sygnalizują dyrektorzy niektórych szkół, kadra nauczycieli przedmiotów zawodowych w znacznej mierze składa się z osób w wieku emerytalnym lub z nauczycieli dochodzących, których głównym miejscem zatrudnienia są firmy poligraficzne i którzy pracę w szkole traktują jako zajęcie dodatkowe. Nauczyciele ci z reguły mało angażują się w działalność zespołów przedmiotowych, w pracę szkoły oraz w jej rozwój. Dla absolwentów uczelni poligraficznych praca w szkole jest nadal mało atrakcyjna finansowo w porównaniu z zatrudnieniem w firmie poligraficznej. Stąd też mała ich liczba podejmuje pracę w szkołach – w efekcie średnia wieku kadry pedagogicznej uczącej przedmiotów zawodowych wzrasta.
Mówiąc o sytuacji szkół trudno również nie dostrzec coraz wyraźniejszego – w obliczu malejącej liczby uczniów – rozdrobnienia ośrodków kształcenia. Liczba uczniów w każdej z czterech mniejszych szkół zawiera się w przedziale 115–140 uczniów, cztery średnie szkoły to przedział 240–290 uczniów, zaś największa szkoła kształci około 350 uczniów. Z całą pewnością takie rozdrobnienie nie jest korzystne z punktu widzenia możliwości finansowania i utrzymania drogich szkół poligraficznych oraz organizacji egzaminów potwierdzających kwalifikacje zawodowe, jednak z drugiej strony komasacja kształcenia w kilku wybranych ośrodkach z całą pewnością utrudniłaby dostęp do kształcenia w tych zawodach dla niektórych regionów. Czy jednak rozdrobniona sieć szkół ma szansę na przetrwanie? Sporo zależeć tu będzie od polityki samorządów regionalnych. Na wszystkie wymienione powyżej trudności nakładają się problemy z lokalizacją niektórych szkół, wobec których organy prowadzące mają zamiary połączenia ich w większe jednostki bądź też przeniesienia szkół w miejsca mniej atrakcyjne. Czy kierunki poligraficzne i szkoły poligraficzne przetrwają te zmiany, zależeć będzie od determinacji dyrekcji szkół, umiejętności negocjacji z samorządami prowadzącymi szkoły, zdolności do adaptacji w nowych warunkach oraz od zainteresowania i wsparcia, jakiego może udzielić branża poligraficzna.
Fakt, że w wielu szkołach nie prowadzi się systematycznych badań losów absolwentów, nie pozwala na jednoznaczną ocenę potrzeb kształcenia w prowadzonych przez szkoły zawodach. Wydaje się, że do właściwej oceny potrzeb kształcenia w określonych zawodach badania takie są konieczne. Kierownictwa szkół powinny systematycznie analizować losy absolwentów i porównywać wyniki z uzyskiwanymi z Rejonowych Biur Pracy danymi dotyczącymi liczby bezrobotnych na rynku pracy.
Podsumowując powyższe rozważania stwierdzamy, że szkolnictwo poligraficzne znajduje się obecnie u progu trudnego okresu, którego przetrwanie będzie wymagać konsolidacji działań szkół poligraficznych i środowiska poligrafów-pracodawców. Forum do kształtowania wspólnych opinii, stanowisk mógłby stanowić zespół, w którego skład weszliby oprócz przedstawicieli szkół przedstawiciele wszystkich organizacji branży poligraficznej. Zespół ten miałby mandat do reprezentowania środowiska wobec Ministerstwa Edukacji Narodowej i Sportu i Centralnej Komisji Egzaminacyjnej w sprawach ustalania zawodów, tworzenia opisu sylwetki absolwenta, tworzenia podstaw programowych czy też programów nauczania. Wspólne działanie organizacji branżowych stworzyłoby możliwość silniejszego oddziaływania na władze oświatowe oraz budowy systemu kształcenia zawodowego poligrafów, który zadowalałby całe środowisko branży poligraficznej.

Jerzy Hoppe
Bogdan Kostecki


What direction is Polish printing education tending towards?
Recently in Poland there has been observed a considerable interest in vocational printing education. There are already some actions undertaken that aim at adjusting the examination requirements to the possibilities of education offered by printing schools. Nevertheless, there is a necessity for a broader perspective of education system, regarding not only the current needs of schools and students, but also the needs of employers and the future of the Polish printing industry. Surviving this difficult period that awaits our printing education will require consolidation of printing schools activities as well as cooperation of printers–employers. These common actions will create the possibility for strengthening the influence on educational authorities and establishing the system of vocational printing education. This, in turn, will satisfy the whole printing milieu.
   
   
   



Nowa strona
Szanowni Internauci, zapraszamy na nową stronę  Świata DRUKU : http://www.swiatdruku.eu/<br />
Zachęcamy także do subskrybowania naszego nowego newslettera:<br />
http://www.swiatdruku.eu/newsletter/register_subscription/1 Nowa odsłona naszej strony - zapraszamy: http://www.swiatdruku.eu/
Firmy KML Solutions i LeadCom zapraszają na warsztaty „Fakty i mity na temat atramentów. Jak dobrać odpowiedni atrament. Klasyfikacja, zastosowanie, trendy”, które odbędą się 20 stycznia 2011 w Centrum EXPO XXI w Warszawie. „Świat DRUKU” jest patronem medialnym imprezy.<br />
W swoim komunikacie organizatorzy odpowiadają na pytanie, dlaczego warto wziąć udział w tych warsztatach: <br />
Podstawowym problemem jest nadmiar atramentów na naszym rynku, brak obiektywnej wiedzy o nich oraz brak kryteriów ich oceny. Użytkownicy bardzo często odczuwają chaos informacyjny. W tej tematyce nie ma się do czego odnieść, nie ma jakiegoś wzorca, nie ma jasno sprecyzowanych kryteriów oceny atramentów. Wiedza o tuszach jest szczątkowa, niepełna, nieuporządkowana, czasami zupełnie fałszywa. Terminologia określająca atramenty (np. eco, mild, miękki, twardy solwent) jest nowym użytkownikom często nieznana. Które atramenty są szkodliwe, a które nie, które niszczą głowice a które je „udrażniają”, które blakną po pół roku, a które są „wieczne” – nie ma gdzie o tym poczytać. Tuszów na rynku jest tak dużo, że użytkownicy nie wiedzą, co wybrać i dlaczego. Zasypywani są ofertami nowych atramentów, które mają rozwiązać wszystkie problemy. Ale obiektywnie: które są te najlepsze? I dlaczego? Użytkownik w większości przypadków nadal tego nie wie. <br />
Na warsztatach chcielibyśmy rzucić nieco światła na te problemy. Wybrnąć jakoś z gąszczu sprzecznych często informacji o tuszach, sformułować kryteria ich oceny, wprowadzić klasy porządkujące jakość tuszów, uporządkować ogólną wiedzę. Chcielibyśmy naszkicować jakiś scenariusz, w jaki sposób zabrać się za dobór atramentu do swojej maszyny. To niełatwe zadanie, mamy nadzieję, że temu podołamy.     <br />
<br />
PROGRAM WARSZTATÓW<br />
<br />
10.30 – 13.30 BLOK TEORETYCZNY – prezentacja/sesje pytań <br />
10.30 – 11.00 Moduł I<br />
Atrament – budowa, właściwości, podstawy chemiczne.<br />
Podział atramentów ze względu na: <br />
- zastosowanie<br />
- maszyny, głowice, rozpuszczalniki<br />
- jakość<br />
Panel poprowadzi: dr Leszek Kułak, Politechnika Gdańska/Prim Jet Color<br />
<br />
11.00 – 11.40 Moduł II<br />
Co to jest dobry atrament, czyli jak dobrać odpowiedni atrament do swojej maszyny?<br />
Cechy farb cyfrowych i potencjalne kryteria oceny: <br />
- jakość druku, kolorystyka<br />
- fizyczne właściwości farby: zapach, oddziaływanie na otoczenie i obsługę maszyn<br />
- fizyczne właściwości wydruków: odporność na ścieranie, światłoodporność, zdolność do utrwalania się na różnych podłożach<br />
- cechy eksploatacyjne wynikające ze współpracy farby z maszyną <br />
- cena farby a koszt druku <br />
Typowe problemy związane z atramentem.<br />
Zasady doboru farby do maszyny drukującej.<br />
Panel poprowadzi: Przemysław Kida, Profikolor<br />
11.40 – 12.00 Przerwa na kawę<br />
<br />
12.00 – 13.30 Moduł III<br />
Analiza polskiego rynku atramentów solwentowych:<br />
- eco<br />
- mild<br />
- hard solwent<br />
Próba usystematyzowania pojęć i wiedzy o atramentach solwentowych.<br />
Klasyfikacja atramentów ze względu na jakość oraz maszyny.<br />
Panel poprowadzą: Dariusz Świercz, Leadcom; Steve Knight, Sioen; Michael Moeller, Roland <br />
13.30 – 14.00 	Lunch <br />
<br />
14.00 – 16.00 BLOK PRAKTYCZNY<br />
14.00 – 15.30 Moduł I<br />
Czy jesteś pewien, że znasz możliwości swojego plotera?<br />
- Pokazanie różnic we właściwościach i jakości druku atramentów eco- i mildsolwentowych w zależności od prędkości druku (drukowanie na maszynach Roland XJ640, Asbru RS64)<br />
- Pokazanie różnic w jakości druku ploterów 4-(CMYK) i 6(CMYKLcLm)-kolorowych<br />
<br />
15.30 – 16.00 Konkurs na najciekawszą aplikację <br />
- prezentacja autorów i aplikacji<br />
- głosowanie<br />
- rozdanie nagród<br />
<br />
16.00 Zakończenie warsztatów<br />
<br />
Warunki uczestnictwa: <br />
       <br />
Rejestracji należy dokonać do dnia 10.01.2011.		<br />
Koszt uczestnictwa: 240 zł (wpłata do 31.12.2010), 280 zł (wpłata do 10.01.2011), (podane ceny są cenami brutto); Bank Millennium, Nr konta: 83 1160 2202 0000 0001 3270 3555, dopisek do przelewów: Warsztaty.<br />
Cena obejmuje: udział w warsztatach, materiały szkoleniowe, lunch, przerwy kawowe.<br />
Dla klientów firm-organizatorów – zniżka w wysokości 25%.<br />
Miejsce imprezy: Centrum EXPO XXI, Warszawa ul. Prądzyńskiego 12/14, Sala B.<br />
Zgłoszenia: <br />
biuro@leadcom.pl,
<a href= mailto:agnieszka.swiercz@leadcom.pl?subject=  target= {target}  >agnieszka.swiercz@leadcom.pl</a><br />
tel./fax +48 22 8641009; 517560040<br />
Fakty i mity na temat atramentów - warsztaty
Firma Map Polska wprowadziła do swojej oferty Olin – nowy papier offsetowy klasy premium. Nadaje się on świetnie jako podłoże na zaproszenia, papier firmowy, foldery, katalogi wystaw i do wielu innych tego typu wydruków. Bardzo dobrze sprawdza się także  w  produkcji dziełowej. <br />
W ofercie Map papier Olin występuje w 15 gramaturach – od 40 g/m2 do 400 g/m2, pięciu odcieniach – od śnieżnej bieli do kości słoniowej, i z trzema rodzajami wykończenia powierzchni – od supergładkiego po szorstki. Linia obejmuje także papier makulaturowy i  pasujące do niego  koperty. Cała gama papierów Olin posiada certyfikat FSC. <br />
„Olin to nasza propozycja skierowana do tych, którzy poszukują wysokiej jakości podłoży drukowych, a nie lubią kompromisów. Olin to po prostu bardzo wysoka jakość za rozsądną cenę” –  mówi Gabriela Hatłas, Product Manager Fine Papers w  Map Polska. <br />
Olin dołączył do bogatej oferty papierów firmy Map stanowiąc łącznik pomiędzy grupą masowych podłoży a papierami ozdobnymi. Wśród znanych i cenionych marek papierów  Map Polska są m.in. One, Ecco-Book, Claro czy też Dito. <br />
<br />
<br />
Olin - nowy papier offsetowy klasy premium
23 listopada firma Hubergroup poinformowała, że ze względu na znaczny wzrost cen surowców do produkcji farb, ich ceny zostaną podwyższone – farby do heatsetu i skalowe do coldsetu będą droższe o 35 centów/kg, czarne do coldsetu o 20 centów/kg, natomiast farby do druku arkuszowego od 30 do 50 centów/kg. <br />
Wprowadzenie podwyżek producent umotywował podwyżką cen materiałów o 35–45%  (podwyżki cen podano w euro) w minionych 12 miesiącach. <br />
W komunikacie prasowym Hubergroup podkreśla, że będzie korzystać z każdej okazji, aby obniżać ceny – będzie dynamicznie reagować na zmieniającą się sytuację na światowych rynkach.  <br />
*<br />
W komunikacie prasowym firma Flint Group zwróciła uwagę na to, że analitycy przewidują dalszy wzrost cen materiałów w 2011 roku. Producent nie wyklucza podwyższenia cen produktów znajdujących się w jego portfolio, zwłaszcza farb przeznaczonych do produkcji opakowań.<br />
*<br />
Z kolei firma Sun Chemical poinformowała o 25-procentowym wzroście cen na wszystkie swoje produkty wykorzystujące pigment Violet 23. Wzrost ten stał się nieunikniony, bowiem – jak podaje producent – koszty wytwarzania pigmentu wzrosły o 70% w ciągu ostatnich 12 miesięcy i nadal spodziewana jest tu tendencja wzrostowa.<br />
Problemy z podażą Violet 23 rozpoczęły się pod koniec 2009 roku, gdy w Chinach i Indiach zaczęła się zmniejszać dostępność karbazolu – podstawowej substancji, z której wytwarzany jest ten pigment. Karbazol wykorzystywany jest jedynie w branży produkującej barwniki, jednakże smoła węglowa, z której uzyskuje się karbazol, jest powszechnie stosowana również w innych branżach, co ogranicza jej dostępność. Niekorzystne efekty pogłębia także fakt, że branża produkująca barwniki ma niewielką kontrolę na kosztem i podażą tej substancji. <br />
Felipe Mellado, dyrektor ds. marketingu Sun Chemical, komentuje: „Brak podstawowych materiałów produkcyjnych jest zagadnieniem trapiącym całą branżę. Sun Chemical intensywnie pracuje, aby kompensować wpływ tej sytuacji na wzrost kosztów, ale obecnie wprowadzenie wzrostu cen na wszystkie produkty zawierające Violet 23 było nieuniknione. Ma to przełożenie na ceny większości farb drukowych oferowanych na rynku płynnych farb, a także na całe grupy produktów przeznaczonych do maszyn arkuszowych oraz farb UV. Robimy wszystko co w naszej mocy, pracując z czołowymi dostawcami pigmentu i staramy się tak zarządzać bieżącą sytuacją, by w jak najmniejszym stopniu wpłynęła ona na naszych klientów”. <br />
<br />
<br />
<br />
<br />
<br />
Wzrosną ceny farb
Jak co roku firma Heidelberg Polska zaprosiła do Print Media Academy w Heidelbergu wyróżniających się studentów z trzech uczelni: z Politechniki Warszawskiej, z Politechniki Łódzkiej i Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technologicznego w Szczecinie. Wyjazd odbył się w dniach 24–25 listopada. Studenci pojechali pod opieką Juliusza Krzyżkowskiego (Zakład Technologii Poligraficznych na Wydziale Inżynierii Produkcji PW) i Krzysztofa Głowackiego (Instytut Papiernictwa i Poligrafii PŁ), towarzyszyli im Zbigniew Krugiełka i Jacek Szynkarek z firmy Heidelberg Polska. Ze strony Heidelberger Druckmaschinen AG  opiekował się grupą Dieter Kurock.<br />
W programie wycieczki znalazły się: wykład i zwiedzanie Print Media Academy, prezentacja systemu Prinect, pokaz naświetlarek Suprasetter, prezentacja działania maszyn Speedmaster XL 75-5+L i XL-105-10-P w Print Media Center, pokaz linii do oprawy zeszytowej ST 450. Studenci gościli w fabryce w Wiesloch, obejrzeli centrum logistyczne i magazyn części, halę z linią do produkcji napędowych kół zębatych, halę produkcji systemów sterujących, halę, gdzie powstają maszyny Speedmaster SM 74 i XL 75 oraz hale produkcji maszyn pełnoformatowych.<br />
Zwiedzano także zamek w Heidelbergu i Jarmark Bożonarodzeniowy na Starówce.<br />
Studenci z wizytą w Print Media Academy
Creative Park to strona internetowa stworzona przez firmę Canon, będąca źródłem dobrej zabawy i nieograniczonych możliwości tworzenia przestrzennych form dekoracji świątecznych, kart okolicznościowych, albumów oraz wszelkiego rodzaju szablonów. Canon Creative Park daje możliwość twórczego spędzania wolnego czasu z dzieckiem i całą rodziną, zapewniając radość oglądania, drukowania, wycinania, klejenia i składania różnorodnych wzorów. Stanowi miejsce kreatywnego wykorzystania produktów Canon Pixma – serii drukarek fotograficznych oferujących doskonałe efekty domowego wydruku fotografii i dokumentów. Posiadacze urządzeń Canon mają szansę dostępu do strefy Premium zawierającej dodatkowe zdjęcia i ilustracje.<br />
Twórcom Creative Park zależało na stworzeniu wygodnego i twórczego miejsca zabawy z obrazem, prezentowanym w setkach form, konwencji i stylów. Przedstawia łatwe sposoby tworzenia własnego kalendarza, zaproszenia, papieru listowego czy albumu bez większego zaangażowania, a tym bardziej wychodzenia z domu. <br />
Materiały przedstawione w Creative Park są dostępne za darmo dla każdego użytkownika. Posiadacze drukarek fotograficznych Canon Pixma mają jednak możliwość wyboru z bogatszych zasobów obrazów i wzorów. Creative Park Premium jest dedykowany użytkownikom urządzeń Canon, którym zostały udostępnione dodatkowe zasoby w postaci całej gamy zdjęć i ilustracji autorstwa cenionych na całym świecie fotografów i artystów. Osoby korzystające z Creative Park mogą liczyć na najwyższej jakości efekty wizualne przy zastosowaniu sprzętu drukującego Pixma i oryginalnych atramentów Canon. Daje to gwarancję trwałość i jakość wydruku, co finalnie wpływa na satysfakcję z pracy. Wszystkie elementy przedstawione w Creative Park można w prosty sposób pobrać i wydrukować. Wzory zawierają instrukcję montażu wybranego materiału. Na każdej stronie witryny znajduje się informacja „jak zrobić”, a w razie potrzeby można korzystać z automatycznej pomocy.<br />
Creative Park jest podzielony na kategorie tematyczne, co bardzo ułatwia szybkie wyszukanie konkretnego przedmiotu. Kategoria „prezenty i karty okolicznościowe” to idealne miejsce dla osób organizujących przyjęcia. Znajdziemy tu kartki, wzory zaproszeń, kopert, papeterii, okładek do płyt CD, ramek do zdjęć, a nawet pudełek na prezenty. Druga kategoria obejmuje m.in. trójwymiarowe modele przedstawiające zwierzęta, zabawki, dekoracje okolicznościowe, znane budowle świata, pojazdy oraz formy z dziedziny nauki o różnym stopniu trudności, dopasowanym do wieku użytkownika. Pod kolejną zakładką znajdziemy elementy graficzne pozwalające stworzyć album fotograficzny dla każdego członka rodziny. Obecnie mamy możliwość wyboru spośród kilkuset wzorów dostępnych w różnorodnych układach. Czwarta kategoria zawiera obrazy czerpiące z wielu konwencji artystycznych. Dzięki nim będziemy mogli stworzyć trójwymiarowe obrazy, reliefy, orgiami czy mozaiki. W sekcji „kalendarze” Canon udostępnił bogaty zestaw kalendarzy w rozmaitych formach przestrzennych, jak i szerokiej gamie kolorystycznej. Ostatnia kategoria to galeria fotograficzna, prezentująca zdjęcia w wysokiej rozdzielczości. Są to m.in. zdjęcia krajobrazów z odległych zakątków świata, obrazy natury, flory, fauny oraz zdjęcia ze świata sportu.<br />
Serwis znajduje się pod adresem: http://www.canon.com/c-park/<br />
<br />
<br />
Canon Creative Park
Szczecińska Agencja Edukacyjna zaprasza do udziału w XII Zimowej Konferencji Poligraficznej Bukowina Tatrzańska 2011 organizowanej pod hasłem „Barwa w druku od A do Z”. Odbędzie się w Bukowinie Tatrzańskiej w Domu Zdrowia Rysy przy ul. Leśnej 20 (20 km od Zakopanego) w dniach 9/10–12 stycznia 2011 roku.<br />
Partnerem merytorycznym konferencji jest firma Frogimus, Partnerem – Portal PrintinPoland.com. Patronat medialny sprawuje „Świat DRUKU”.<br />
Konferencja adresowana jest do przedstawicieli drukarń i zakładów poligraficznych (druk offsetowy, cyfrowy, fleksograficzny), wydawnictw, firm handlowych i innych przedsiębiorstw działających w branży poligraficznej. Tematyka tegorocznej konferencji koncentruje się na zagadnieniach związanych ze standaryzacją, stabilnością barwy i kontrolą jakości druku. Przedstawione zostaną najnowsze rozwiązania w tym zakresie, stosowane w urządzeniach i technologiach przez wiodące firmy w branży poligraficznej. Konferencja jest doskonałym miejscem do zapoznania się z nowymi koncepcjami i rozwiązaniami, dyskusji, a także wymiany doświadczeń. A to wszystko w zimowej atmosferze Bukowiny Tatrzańskiej.<br />
W programie:<br />
- „Systemy standaryzacji i kontroli jakości druku” – Danuta Tyrowicz, Frogimus<br />
- „Heidelberg Remote Access Elite – innowacyjne rozwiązania zdalnej komunikacji drukarni z jej klientami” – Piotr Bogusz, Heidelberg Polska<br />
- „Systemy kontroli barwy w systemach produkcyjnych Konica Minolta” – Adam Bieniewski, Konica Minolta Business Solutions Polska<br />
- „Kompleksowe zarządzanie barwą – nowe spojrzenie. Kodak Flexcel NX” – Mariusz Geras, Kodak Polska<br />
- „Miejsce nowoczesnego zarządzania barwą w globalnej standaryzacji druku – nowe rodzaje oprogramowania i sposoby komunikacji”, X-Rite.  <br />
<br />
Firma X-Rite jest sponsorem wspierającym konferencji.<br />
Spotkanie poprowadzone przez Roberta Kuczerę z firmy Michael Huber Polska poświęcone zostanie zagadnieniom standardów farbowych w druku offsetowym. Prezentacja, a następnie workshop, umożliwią zapoznanie się z tymi zagadnieniami oraz dyskusję wszystkich zainteresowanych uczestników konferencji.<br />
Dyrektor projektu targów Poligrafia, Jerzy Kaczmarek (Międzynarodowe Targi Poznańskie) zapozna uczestników konferencji z tematem „Poligrafia 2011 + Digital Printing Expo – wizja przyszłości nowej branży poligraficznej”.<br />
Przewidziane są wystąpienia firm-dostawców prezentujących oferowane przez nie urządzenia, materiały i technologie.<br />
Konferencji towarzyszą VII Zawody w narciarstwie alpejskim dla poligrafów o puchar firmy<br />
Michael Huber Polska HUBER SKI CUP BUKOWINA 2011.<br />
„Zapraszamy wszystkich poligrafów do udziału w konferencji. Mamy nadzieję, że po raz kolejny będzie ona doskonałą okazją do ciekawych spotkań i dyskusji oraz wypoczynku w miłej śnieżnej scenerii, np. podczas kuligu przy blasku pochodni” – zachęca Waldemar Światły.<br />
<br />
Informacje organizacyjne<br />
Koszt udziału w konferencji: 1185,00 zł od osoby, obejmuje zakwaterowanie w pokoju dwuosobowym, wyżywienie, udział w części merytorycznej, udział w części rekreacyjnej. Dopłata do pokoju jednoosobowego wynosi 180,00 zł. Zakwaterowanie od dnia 9.01.2011 r. do 12.01.2011 r. Wyżywienie od kolacji w dniu 9.01.2011 r. do obiadu w dniu 12.01.2011 r.<br />
Zgłoszenia prosimy przesyłać faksem lub e-mail do 31.12.2011 r. Należność z tytułu udziału w konferencji należy przekazać do 4.01.2011 r. na konto: Multibank nr 71 1140 20017 0000 4802 0378 9450. Rabat dla klientów portalu PrintinPoland.com płacących abonament wynosi 5% (nie obejmuje dopłaty do pokoju 1-osobowego).<br />
Informacji udziela Waldemar Światły, tel. 608 082 657, tel/fax 56 660 80 17, e-mail:
<a href= mailto:saebiuro@emil.tnp.pl?subject=  target= {target}  >saebiuro@emil.tnp.pl</a> Konferencja poligraficzna w Bukowinie
Xerox Polska ogłosił wprowadzenie na rynek zmodyfikowanego i ulepszonego cyfrowego systemu produkcyjnego iGen4. Przełomowy system iGen4 pojawił się na rynku w 2008 r., do tej pory skorzystało wiele setek klientów, tworząc miliardy przynoszących dochody wydruków. Teraz firma zaprezentowała jego wydajniejszą wersję. <br />
iGen4 EXP – najnowszy model skonstruowany na bazie nagradzanej platformy iGen4 – zapewnia użytkownikom natychmiastowy wzrost wydajności ze względu na obecność nowych opcji w zakresie przygotowania i wykończenia oraz obsługę arkuszy w największym dostępnym na rynku formacie.   <br />
Jak podaje producent, nowy system charakteryzuje się niemal o 50% większym arkuszem druku w porównaniu z urządzeniami konkurencyjnymi – co przekłada się na większą efektywność druku i zwiększone dochody klientów. Przyjmowanie zamówień na system Xerox iGen4 EXP już się rozpoczęło, a od 2011 r. użytkownicy będą mogli łatwo dokonywać konwersji tradycyjnych systemów iGen4 na system iGen4 EXP. <br />
Do podstawowych funkcji iGen4 EXP należą:<br />
- Największy format arkusza drukowego (36,4×66 cm) w swojej klasie – umożliwia realizację wymagających zadań, takich jak pełnowymiarowe, potrójnie składane broszury, karty pocztowe i karty z życzeniami lub bardzo duże okładki i obwoluty książek w formacie 36,4 na 66 cm. Drukowanie 40 arkuszy na minutę w większym formacie zasadniczo zwiększa prędkość drukowania systemu iGen4 do 120 obrazów w formacie A4 na minutę, podnosząc wydajność. Nośniki mogą być podawane ze zmodyfikowanego podajnika papieru lub systemu podawania rolowego. Układarka Multigraf odbiera duże wydruki i układa je w wyjmowanych koszach w celu ułatwienia transportu do dalszego wykańczania, tj. przycinania, powlekania i lub innych opcji wykańczających.<br />
- Zautomatyzowane rozwiązanie Web-to-finish – realizacja obiegu pracy bez ingerencji ludzkiej. Od początku 2011 r. cały proces od złożenia zamówienia do produktu końcowego będzie mógł przebiegać bez ręcznego konfigurowania czy innego rodzaju interwencji. Rozwiązanie wykorzystuje funkcję Xerox FreeFlow Digital Workflow Collection, jak również oprogramowanie i opcje wykańczające oferowane przez partnerów biznesowych Xeroksa, aby usprawnić proces produkcji od chwili złożenia zamówienia, szybko zmieniając i synchronizując wskazówki dotyczące produkcji, w zależności od potrzeb.  <br />
- Integracja z mechanizmem drukowania Adobe PDF – zapewnia szybkie i niezawodne drukowanie natywnych plików Adobe PDF. Rozszerzone opcje przygotowania do druku ułatwiają dostęp i odwzorowanie kolorów dodatkowych oraz przezroczystości, co ogranicza cykle korekty. <br />
<br />
Xerox wprowadza iGen4 EXP
W ramach programu SmartWood organizacji Rainforest Alliance NEPCon wykonał audyt w firmie Drukarnia Perfekt Janusz Banasiewicz w Wasilkowie. W efekcie wykonanej oceny kontroli pochodzenia produktu przyznano firmie certyfikat FSC (Forest Stewardship Council) o numerze SW-COC-005214, obowiązujący od 22 listopada 2010 r. do 21 listopada 2015 r.<br />
Drukarnia Perfekt została założona przez Janusza Macieja Banasiewicza w roku 1987. Pierwszą siedzibą drukarni były pomieszczenia gospodarcze przy ul. Słomianej w Warszawie. W 2001 roku powstała nowoczesna drukarnia przy ul. Przemysłowej w Wasilkowie koło Białymstoku. Dzisiaj Perfekt to dwie drukarnie (druga w Warszawie, przy ul. Połczyńskiej) 12 tys. m2 powierzchni produkcyjnej oraz tysiąc powierzchni administracyjno-biurowej. W oddawanych do użytku halach instalowany jest nowoczesny park maszynowy: wielozespołowe, arkuszowe maszyny drukujące i linie introligatorskie. Strategicznymi partnerami Perfektu w tym zakresie są firmy Heidelberg, Müller Martini oraz Kolbus.<br />
Drukarnia specjalizuje się w druku akcydensów i książek. Firma oferuje bogatą ofertę dotyczącą oprawy i uszlachetnień po druku oraz bardzo krótkie terminy druku prac. Głównymi klientami drukarni są duże wydawnictwa krajowe i zagraniczne oraz agencje reklamowe i korporacje. Misją firmy jest wysoka jakość wykonywanych prac i krótkie terminy realizacji.  W trosce o klienta Drukarnia Perfekt Janusz Banasiewicz wprowadziła system zarządzania jakością ISO 9001:2008 i środowiskiem ISO 14001:2005 oraz uzyskała certyfikat FSC.<br />
<br />
Certyfikat FSC dla Drukarni Perfekt
Firma Hunkeler poinformowała, że podczas targów Innovationdays 2011, które odbędą się w Lucernie w dniach 14–17 lutego, będzie można odwiedzić stoiska ponad 70 wystawców prezentujących na powierzchni obejmującej 5000 m2 rozwiązania z różnych obszarów branży poligraficznej – prepressu, procesu druku i wykończenia. <br />
Aby wziąć udział w imprezie, można zarejestrować się na stronie internetowej www.innovationdays.hunkeller.ch/registration<br />
Hunkeler Innovationdays 2011
Więcej...
więcej  Ostatnia: 
Ostatnie wątki:
Więcej...
Brak ankiety

Wyniki

Inne Ankiety




Wszelkie prawa zastrzeżone dla Świat Druku     powered by eZ Publish, createdy by Krokus Sp. z .o.o