Nowa strona
 
Listopad 2010
Forum dyskusyjne
Galeria zdjęć
Galeria reklam

Galeria reklam


Artykuły promocyjne

Artykuły promocyjne


Witryna wydawnicza

Witryna wydawnicza


Prenumerata
Wyszukiwarka
Zaloguj się
Poligrafia 2003

"Świat Druku" - miesięcznik Archiwum Rok 2004 Czerwiec
Computer-to-Plate

Technologia od komputera do formy offsetowej na podłożu poliestrowym


Dotychczas została omówiona technologia od komputera do maszyny drukującej („Świat Druku” nr 5/2003, s. 44–49; nr 6/2003, s. 21–25; nr 9/2003, s. 58–61; nr 10/2003, s. 40–43), technologia od komputera do formy drukowej z zastosowaniem diody fioletowej („ŚD” nr 12/2002, s. 16–21) oraz technologia od komputera do tradycyjnej maszyny offsetowej („ŚD” nr 12/2003, s. 38–43). Tematem niniejszego artykułu jest technologia od komputera do folii poliestrowej, zwana z angielskiego CtPe (Computer-to-Poliester). Technologia ta umożliwia wyko-nywanie tańszych form drukowych.

Możliwości stosowania technologii od komputera do formy offsetowej na podłożu poliestrowym
Technologia CtPe jest szeroko stosowana w krajach zachodnich. Przykładowo w Niemczech firma Agfa ma osiemdziesięciu, a firma Mitsubishi około pięciuset stałych odbiorców folii poliestrowej [4]. Firma Mitsubishi dostarcza swe materiały do około dziewięciu tysięcy zakładów na całym świecie [11]. W Polsce technologia ta jest stosowana w relatywnie niewielkim zakresie. Jedynie firma Agfa obecnie dostarcza około 8000 arkuszy na rok. Technologia ta w krajach zachodnich szybko się rozwija i na targach drupa 2000 tylko duńska firma Purup-Eskofot* sprzedała 175 urządzeń [4]. Przewiduje się, że co roku liczba użytkowników folii poliestrowych będzie wzrastała.
Stosowanie technologii od komputera do formy poliestrowej jest racjonalne wtedy, gdy:
• wymiary form drukowych nie przekraczają formatu 50×70 cm
• nakłady nie przekraczają 20 tys. odbitek
• gęstość rastra nie przekracza 70 pkt/cm.

Formy drukowe na podłożu poli-estrowym można przygotować:
• przez bezpośrednie zadrukowanie folii za pomocą drukarki laserowej
• przez naświetlenie i obróbkę folii fotodyfuzyjnych.

Grubość folii poliestrowych do wykonywania form drukowych wynosi od 0,10 do 0,30 mm. Im większa grubość, tym większa stabilność wymiarowa i większa odporność na rozerwanie. Dlatego im większy format formy drukowej i im większy przewidywany nakład, tym grubsze powinno być podłoże poliestrowe.
Do drukowania wielobarwnego stosuje się folie poliestrowe o formacie do B2, natomiast przy formacie B1, ze względu na ewentualne trudności z pasowaniem, należy folie poliestrowe stosować tylko do drukowania czarno-białego lub drukowania wielokolorowego, a więc wszędzie tam, gdzie nie są wymagane wysokie zgodności pasowania [3]. Na foliach fotodyfuzyjnych można naświetlać rysunki rastrowe o gęstości do 70 pkt/cm oraz rastry stochastyczne.
Technologia od komputera do formy poliestrowej konkuruje z technologią drukowania cyfrowego, przy czym jest finansowo korzystniejsza już przy nakładach powyżej 200 odbitek. Ponadto przy drukowaniu cyfrowym ilość dostępnych farb (np. według systemów HKS i Pantone) jest dotychczas ograniczona, a lakierowanie odbitek zazwyczaj nie jest możliwe [6], natomiast przy stosowaniu folii poliestrowych problemy te nie występują.
Do wprowadzenia technologii od komputera do formy poliestrowej potrzebne są: specjalne folie, naświetlarka lub drukarka oraz odpowiedni program.

Właściwości folii poliestrowych
Do zalet folii z poliestru tereftalowego o międzynarodowym skrócie PET, zwanych krótko foliami poliestrowymi, należą:
• wysoka przezroczystość dla promieniowania widzialnego i nadfioletowego
• wysoka wytrzymałość na rozerwanie, wynosząca 20–25 kg/mm2, co stanowi 1/3 wytrzymałości na rozerwanie folii stalowych o tej samej grubości i dlatego gładko obciętego paska folii poliestrowej nie można ręcznie rozerwać, natomiast pasek nacięty rozrywa się bardzo łatwo
• wysoka odporność na zginanie (ponad 100 000 podwójnych przegięć)
• wysoka stabilność wymiarowa, to jest bardzo mały współczynnik rozszerzalności termicznej (wydłużenie na odcinku o długości 1 m przy wzroście temperatury o 10oC), który wynosi 0,30 mm i stosunkowo niewiele różni się od współczynnika rozszerzalności płyt aluminiowych = 0,24 mm
• wysoka odporność na starzenie się – folie w czasie przechowywania nie zmieniają zabarwienia, nie powstają na nich rysy oraz nie zmieniają się ich parametry mechaniczne ani stabilność wymiarowa
• stosunkowo dobra odporność na zmiany wilgotności powietrza – przykładowo zmiana wilgotności o 20% powoduje wydłużenie o 0,2 mm na odcinku 1 m
• stosunkowo dobra stabilność wymiarowa po obróbce w kąpielach wodnych, np. fotograficznych
• wysoka odporność temperaturowa – do 80oC bez zniekształceń; temperatura topnienia poliestru wynosi około 260oC
• trudna palność; przy ogrzewaniu do 400oC poliester nie wydziela palnych gazów
• wysoka odporność chemiczna na większość rozpuszczalników i klejów montażowych, na oleje, tłuszcze, wodę, alkohol etylowy i metylowy, glicerynę, benzynę, toluen, ksylen, eter dietylowy, aceton, kwas octowy, 10% kwas solny, 10% kwas azotowy, dwuchromiany i wodę utlenioną oraz na działanie pleśni i bakterii
• możliwość zmywania i wielokrotnego użycia
• możliwość łatwego wycięcia mniejszego formatu, np. za pomocą nożyczek.

Do wad folii poliestrowych można zaliczyć:
• zdolność ładowania elektrostatycznego przez pocieranie, co powoduje przyciąganie kurzu z powietrza – nie dotyczy to jednak folii pokrytych warstwą hydrofilową
• możliwość łatwego rozdarcia folii po nacięciu, dlatego należy folie poliestrowe przycinać gładko, bez zadziorów
• mniejsza odporność na rozciąganie (w porównaniu do płyt aluminiowych)
• możliwość zniekształcenia w temperaturze powyżej 80oC.

Formy poliestrowe uzyskiwane za pomocą drukarek laserowych
Folie poliestrowe mają słabe właściwości adhezyjne i dlatego pokrywa się je warstwą adhezyjną, która zwiększa przyczepność nałożonych warstw. Sama folia poli-estrowa ma właściwości oleofilowe i dlatego w celu jej hydrofilizacji pokrywa się ją najpierw warstwą adhezyjną, a następnie warstwą hydrofilową (rys. 1), na którą należy nanieść oleofilowy rysunek za pomocą zwykłych drukarek laserowych lub kopiarek elektrofotograficznych (kserografów).




Folie poliestrowe do drukarek laserowych
Najczęściej stosuje się folie LaserLink LLP firmy Agfa [1]. Jakość odbitki zależy od rozdzielczości drukarki laserowej. Można drukować również obrazy rastrowe, ale o maksymalnej gęstości do 40 lub 60 pkt/cm, co zależy od rodzaju stosowanej drukarki. Formy te stosuje się przede wszystkim do drukowania prac czarno-białych i wielokolorowych. Folie te dobrze przyjmują każdy suchy proszek wywołujący z drukarek laserowych. Przy stosowaniu specjalnej drukarki laserowej można folię bezpośrednio po zadrukowaniu założyć do maszyny i drukować. Przy stosowaniu do nanoszenia rysunku zwykłych drukarek laserowych lub kserokopiarek należy po wykonaniu formy przeprowadzić odpowiednią próbę drukowania. Folie są dostarczane w wymiarach do DIN B3. Z folii można drukować nakłady do 15 tys. odbitek. Folie nie są wrażliwe na działanie światła. Dzięki tym stosunkowo tanim foliom można przy zastosowaniu zwykłej kserokopiarki uzyskać bardzo tanie formy drukowe. Po wydrukowaniu obrazu na folii poliestrowej, wycina się odpowiednią perforację na bokach formy i zakłada ją do maszyny do drukowania.

Drukarki laserowe
Drukarki laserowe do wykonywania form poliestrowych pracują według zasady elektrofotograficznej, tak jak zwykłe laserowe drukarki komputerowe, od których różnią się jedynie wymiarami stosowanej folii. Za pomocą drukarek uzyskuje się obraz o nieco gorszej jakości w porównaniu do obrazu na foliach fotodyfuzyjnych (uzyskanego za pomocą naświetlarek), ale jego jakość jest wystarczająca dla wielu prac. Drukarki są znacznie tańsze od naświetlarek i również tańsze są stosowane folie.
Do wykonywania form drukowych najczęściej są stosowane:
• drukarka PlateMaker 3 firmy Xante (USA), w której zastosowano diodę podczerwoną i proszek elektrofotograficzny jednoskładnikowy; rozdzielczość wynosi od 600 do 2400 dpi, z możliwością uzyskania obrazów rastrowych o gęstości do 60 pkt/cm; jest polecana przez firmę Agfa z foliami LaserLink LLP; maksymalny format folii wynosi 324×895 mm, minimalny 2,4×38,1 cm; oprócz folii poliestrowych można stosować folie papierowe, szybkość drukowania wynosi 60 folii/godz.; cena urządzenia: od 4700 do 8500 euro.
• drukarka OkiPlate 904 PSIII firmy Oki (Japonia), rozprowadzana przez firmę Jorg; w drukarce zastosowano diodę laserową; rozdzielczość wynosi 600×600 dpi; drukarka umożliwia wykonanie obrazów rastrowych o gęstości do 40 pkt/cm; maksymalny format folii wynosi 34×50,5 cm; maksymalny format obrazu wynosi 31,5×44 cm; można stosować również folie na podłożu papierowym; szybkość drukowania wynosi 36 folii/godz.; cena urządzenia – powyżej 4925 euro.

Formy poliestrowe uzyskane z folii fotodyfuzyjnych
Folie poliestrowe fotodyfuzyjne
Obecnie w technologii od komputera do poliestrowej formy drukowej najczęściej stosowane są następujące folie fotodyfuzyjne:
• Setprint firmy Agfa
• LV1 i SDP firmy Mitsubishi
• Mega HN firmy Itek
• Onyx firmy 3M Imation.

Folie fotodyfuzyjne można wzajemnie wymieniać, pod warunkiem, że mają podobny zakres czułości widmowej.
Budowę folii poliestrowej fotodyfuzyjnej przedstawia rys. 2. Na podłożu poliestrowym z warstwą przeciwodblaskową znajduje się warstwa zawierająca substancje wywołujące (hydrochinon), antyzadymiające (bromek potasu) i kompleksujące, np. tiosiarczan sodowy. Na niej znajduje się warstwa fotograficzna z żelatyną i halogenkami srebra, na której z kolei znajduje się warstwa redukcyjna. Na odwrotnej stronie folii poliestrowej znajduje się warstwa przeciwskręcająca, dzięki której folia utrzymuje swą płaskość.




Technologia wykonywania form drukowych
Obróbka błon fotodyfuzyjnych obejmuje naświetlanie i wywoływanie (rys. 2). Naświetla się laserem promieniowania widzialnego, odpowiednim dla czułości folii. W czasie naświetlania w warstwie halogenosrebrowej powstaje srebrowy obraz utajony, natomiast w miejscach nienaświetlonych pozostaje nierozłożony halogenek srebra.
Wywołuje się za pomocą roztworu aktywizującego, zawierającego siarczyn sodowy (substancję konserwującą) i węglan sodowy (substancję alkalizującą), pod wpływem którego warstwy żelatyny pęcznieją, co umożliwia dyfuzję substancji wywołującej, kompleksującej i antyzadymiającej do warstwy z naświetlonymi halogenkami srebra, a to z kolei umożliwia reakcję wywoływania. W miejscach naświetlonych fotograficzny obraz utajony zostaje przekształcony w czarny negatywowy obraz srebrowy. W miejscach nienaświetlonych halogenki srebra tworzą ze związkiem kompleksującym zdolny do dyfuzji związek kompleksowy, który dyfunduje do wierzchniej warstwy redukcyjnej, gdzie zostaje zredukowany do oleofilowego srebra.
Jeśli błona fotodyfuzyjna nie zawiera warstwy żelatynowej z substancją wywołującą, antyzadymiającą i kompleksującą, to stosuje się specjalny wywoływacz, który oprócz siarczynu sodowego i węglanu sodowego zawiera powyższe substancje. W jednym litrze wywoływacza można wywołać 8 płyt formatu A3. Trwałość wywoływacza w urządzeniu wywołującym wynosi około czterech tygodni, a roztworu aktywującego – trzy miesiące.
Otrzymuje się formę drukową, na której oleofilowy rysunek srebrowy tworzy elementy drukujące, natomiast srebro w warstwie środkowej nie ma możliwości drukowania. Cała obróbka materiału jest zazwyczaj przeprowadzana automatycznie w urządzeniu składającym się z naświetlarki właściwej i sekcji wywołującej, lub w dwóch oddzielnych urządzeniach, to jest w naświetlarce i w wywoływarce.
Z wykonanej formy drukowej można uzyskać nakłady:
• do 10 tys. odbitek z folii o grubości 0,12 mm
• do 20 tys. odbitek z folii o grubości 0,20 mm.

Folie fotodyfuzyjne
Setprint Plus firmy Agfa [1]
To folie poliestrowe z halogeno-srebrową warstwą fotodyfuzyjną, przeznaczone do wykonywania form drukowych o gęstości rastra 60 pkt/cm i o nakładzie do 20 tys. odbitek.
W zależności od formatu jest stosowane podłoże poliestrowe o grubości od 0,13 do 0,20 mm. Folie są dostarczane w specjalnych kasetach światłoszczelnych (kasetach dziennych), które można wkładać do naświetlarek przy świetle dziennym. Mogą być dostarczane również w postaci zwojów albo w postaci płaskich arkuszy o formacie A4 do A1. Folie można naświetlać diodą laserową fioletową lub następującymi laserami: HeNe (helowo-neonowym), czerwonym i podczerwonym.
Folia Setprint Plus w porównaniu do starszego typu Setprint ma poprawioną równowagę farbowo-wodną, dzięki czemu zmniejsza się ilość makulatury, gdyż po krótszym czasie formy przekazują prawidłową ilość farby na zadrukowywane podłoże.

Folie fotodyfuzyjne Silver DigiPlate firmy Mitsubishi [1]
Obecnie firma Mitsubishi produkuje trzy rodzaje folii światłoczułych Silver DigiPlate (SDP), które różnią się zakresem promienioczułości widmowej (rys. 3):
• SDP-FAR – maksymalna światłoczułość na promieniowanie niebieskie, m.in. do naświetlania laserem argonowym (488 nm)
• SDP-FHN – maksymalna światło-czułość na promieniowanie zielone, m.in. do naświetlania laserem He-Ne (helowo-neonowym – 633 nm)
• SDP-FLD – nadająca się tylko do napromieniowania laserem podczerwonym (780 nm).




Grubość folii SDP wynosi 0,12; 0,20 albo 0,30 mm. Maksymalny format wynosi 3B (72×102 cm). Poliestrowe folie fotodyfuzyjne SDP można stosować do wykonywania form o gęstości rastra do 70 pkt/cm. Wysokość nakładu wynosi:
• do 10 tys. odbitek z folii o grubości 0,12 mm
• do 20 tys. odbitek z folii o grubości 0,20 mm
• do 20 tys. odbitek z folii o grubości 0,30 mm do drukowania odbitek wielobarwnych o formacie 50×70 mm oraz do drukowania prac czarno-białych o większym formacie, np. A1.

Firma Mitsubishi oferuje również folie papierowe o grubości 0,14 mm i 0,19 mm, dwustronnie powlekane folią polietylenową i pokryte warstwą fotodyfuzyjną [6, 11]. Folie papierowe są przeznaczone do drukowania nakładów czarno-białych o wysokości do 10 tys. odbitek. Są tańsze od folii poliestrowych.

Folie Mega HN firmy Itek
Są to folie fotodyfuzyjne podobne do folii Setprint firmy Agfa i Silver Digiplate firmy Mitsubishi. Przeznaczone są do naświetlania diodą czerwoną 670 nm. Są polecane przez producenta, to jest przez firmę Itek oraz przez współpracujące z nią firmy A.B. Dick i PE Scanview.

Naświetlarki laserowe do folii fotodyfuzyjnych [2, 8]
Obecnie wiele firm produkuje specjalne naświetlarki do folii poli-estrowych fotodyfuzyjnych. Istnieje możliwość wykorzystania tych samych urządzeń laserowych, które są stosowane do naświetlania błon fotograficznych, z tym, że muszą one być przystosowane do transportu błon o grubości 0,3 mm [12]. Folie fotodyfuzyjne należy wywoływać w specjalnym roztworze wywołującym lub aktywującym. Jeśli przewiduje się stosowanie tej samej naświetlarki zarówno do błon fotograficznych, jak i do folii fotodyfuzyjnych, należy stosować dwie wywoływarki – każdą oddzielnie dla danego materiału. Można również stosować zwykłe wywoływarki do błon fotograficznych, do których wprowadza się specjalny wywoływacz do błon fotodyfuzyjnych. Produkowane są również wywoływarki wielokomorowe, które w oddzielnych komorach mają wywoływacz do błon foto-graficznych zwykłych, jak i fotodyfuzyjnych. W takich urządzeniach można wywoływać zarówno zwykłe błony fotograficzne, jak i błony fotodyfuzyjne. Nieraz naświetlarki do błon fotograficznych są zbywane przez zakłady, które przechodzą na technologię od komputera do aluminiowej formy drukowej.
Stosowane są naświetlarki:
• bębnowe wewnętrzne
• foliowe wewnętrzne
• bębnowe zewnętrzne
• płaskie.

Przy naświetlarkach bębnowych wewnętrznych źródło promieniowania laserowego znajduje się wewnątrz bębna z folią, przy czym jego odległość od folii równa się promieniowi bębna, a im większy format folii, tym większe odległości. Naświetlarki te umożliwiają uzyskiwanie form drukowych o dobrej jakości i są najczęściej stosowane.
Odmianą tych naświetlarek są naświetlarki foliowe wewnętrzne, w których zrezygnowano z drogiego i ciężkiego bębna metalowego, natomiast błona fotodyfuzyjna zostaje wygięta w cylinder, a naświetlanie następuje od wewnątrz. Dotychczas system ten zastosowano tylko w naświetlarce SpeedSetter 400 firmy GraphoTech [10, 11].
Naświetlarki płaskie mają stosunkowo prosty układ optyczny głowicy naświetlającej i są tańsze od naświetlarek bębnowych. Początkowo sądzono, że jakość form drukowych wykonanych za pomocą tych naświetlarek jest niższa niż przy stosowaniu naświetlarek bębnowych wewnętrznych. Ta opinia należy już do przeszłości [9].
Przy naświetlarkach bębnowych zewnętrznych głowica naświetlająca znajduje się na zewnątrz bębna w niewielkiej odległości od naświetlonej folii napiętej na tym bębnie. To umożliwia zwiększenie obrotów bębna i tym samym skrócenie czasu naświetlania. Naświetlarki bębnowe zewnętrzne zostały skonstruowane w zasadzie do naświetlania płyt termoczułych, gdyż umożliwiły zastosowanie laserów o mniejszej mocy i dłuższej żywotności. Obecnie są produkowane tylko dwie naświetlarki bębnowe zewnętrzne do folii fotodyfuzyjnych: Tanto 5120 firmy Screen i Bluefin 63 firmy ECRM.
Niektóre naświetlarki mają nieco mniejszy format obrazu niż format folii. Wynika to z tego, że wprawdzie szerokość drukowania obrazu może być taka sama jak szerokość folii, ale długość drukowania (odpowiadająca obwodowi cylindra) powinna być na początku, jak i na końcu folii o około 10 mm mniejsza, gdyż na początku drukowania potrzebne jest miejsce na dostawienie wałków farbowych i nawilżających, a na końcu miejsce na ich odstawienie.
Za pomocą wszystkich naświetlarek można uzyskać obrazy o gęstości rastra co najmniej 80 pkt/cm, przy czym możliwości naświetlania rysunków rastrowych o wyższych gęstościach nie są wykorzystywane.
Naświetlarki zawierają zazwyczaj światłoszczelną kasetę z folią fotodyfuzyjną. Kaseta ta umożliwia wprowadzenie materiału światłoczułego do naświetlarki przy świetle dziennym. Zazwyczaj naświetlona folia jest nawijana w drugiej kasecie, przy czym często pojemność kasety przyjmującej jest mniejsza od pojemności kasety z nienaświetloną folią. Często naświetlarki zawierają urządzenia sztancujące (wykrawające), które wycinają na brzegach formy drukowej odpowiednie wycięcia umożliwiające ich mocowanie w maszynie drukującej.
W naświetlarkach do folii fotodyfuzyjnych stosowane są najczęściej lasery światła widzialnego, przy czym obecnie zaczyna się również stosować diody laserowe fioletowe. W niektórych naświetlarkach, np. Luxel, zamiast jednego promienia laserowego stosuje się dwa lub nawet trzy promienie. To znacznie zwiększa szybkość naświetlania, ale równocześnie podnosi cenę urządzenia.
Ceny naświetlarek są bardzo zróżnicowane, co pokazuje tabelaryczne zestawienie cen na rynku niemieckim (tab. 1) [10].




Powyższe ceny (razem z podatkiem VAT) są tylko cenami orientacyjnymi. Dokładne ceny można uzyskać od poszczególnych producentów lub ich przedstawicieli.
Ceny naświetlarek płaskich są najniższe, a bębnowych zewnętrznych najwyższe. Ceny są tym wyższe:
• im większa szybkość naświetlania
• im większy format naświetlonej folii, oraz
• im większa precyzja sterowania promienia laserowego, od czego zależy powtarzalność wyników i dokładność pasowania form do drukowania wielobarwnego.

Programy komputerowe [7]
Do każdej technologii od komputera do formy drukowej, niezależnie od rodzaju stosowanego podłoża, potrzebny jest odpowiedni program. Jednym z takich systemów jest Apogee Series3 firmy Agfa [7]. Jest to kompletny modułowy system produkcji obejmujący:
• weryfikację poprawności danych
• montaż elektroniczny w komputerze
• wykonywanie wyciągów i zalewek
• rastrowanie
• kontrolne naświetlania
• archiwizację danych.

Dzięki wykorzystaniu architektury Adobe Extreme oraz formatu PDF system Apogee jest rozwiązaniem spójnym, łatwym do zainstalowania i rozbudowy oraz bardzo wydajnym.
Do wykonywania odbitek próbnych firma Agfa zaleca drukarki AgfaJet Sherpa, które umożliwiają kontrolę barwy i rozstawienia prac na formie drukowej.

Technologia stosowania form poliestrowych
Na wykonanej formie drukowej lub w czasie drukowania można przeprowadzić ewentualną korektę minusową za pomocą specjalnego roztworu korektora. Po rozpuszczeniu zbędnych elementów usuwa się nadmiar korektora tamponem z waty nasączonym roztworem oczyszczającym. Do korekty można również stosować korektopisy, za pomocą których można nanieść warstwę korekcyjną nawet na cienkie elementy. W razie konieczności przeprowadzenia korekty na formach drukowych pokrytych farbą należy przed korektą usunąć farbę.
W czasie zakładania formy drukowej do maszyny należy zwrócić uwagę, by nie naciągnąć nadmiernie folii poliestrowej, gdyż wytrzymałość folii poliestrowej na rozciąganie jest mniejsza niż wytrzymałość płyty aluminiowej. W wypadku nadmiernego nadciągnięcia folii może nastąpić wydłużenie formy drukowej, co może spowodować niezgodności pasowania przy drukowaniu wielobarwnym. W maszynach offsetowych z automatycznym zakładaniem form drukowych nie ma to znaczenia, bo ewentualne rozciągnięcie folii poliestrowej jest jednakowe na wszystkich formach. Natomiast ręczne zakładanie formy drukowej wymaga pewnego wyczucia. Z doświadczeń zakładów stosujących tę technologię wynika, że drukarze stosunkowo szybko przyzwyczajają się do zakładania form poliestrowych [5].
Formy drukowe na podłożu poli-estrowym wymagają mniejszego docisku w czasie drukowania niż formy z płyt aluminiowych. Należy również dostosować ilość nadawanej farby i roztworu nawilżającego. W czasie drukowania stosuje się specjalne roztwory nawilżające, przy czym roztworu do hydrofilizacji form drukowych nie można stosować jako roztworu nawilżającego. Do nawilżania nie nadają się również roztwory stosowane w czasie drukowania przy użyciu form aluminiowych z warstwami fotorozpuszczalnymi lub fotoutwardzalnymi. Przed procesem drukowania zaleca się przetarcie formy poliestrowej stężonym roztworem nawilżającym. Na początku procesu drukowania stosuje się zwiększoną ilość roztworu nawilżającego w celu zagwarantowania dobrego spęcznienia hydrofilowej warstwy żelatyny, po czym ilość podawanego roztworu można zmniejszyć.

Klasyczna technologia wykonywania form drukowych poliestrowych
Folie poliestrowe fotodyfuzyjne można wykorzystywać również do wykonywania klasycznych form drukowych. Ze względu na wysoką światłoczułość folii można je wykorzystywać do wykonywania form fotoprojekcyjnych. W tym celu przeprowadza się montaż poszczególnych użytków naklejając na białej folii poliestrowej poszczególne użytki pozytywowe o nieprzezroczystym podłożu. Następnie naświetla się wykonaną formę kopiową (montaż) w aparacie fotoreprodukcyjnym na błonę fotodyfuzyjną, z możliwością zmiany skali reprodukcji (zmniejszenia lub powiększenia). Po obróbce błon, podobnie jak w naświetlarkach laserowych, otrzymuje się gotową formę drukową.

Zalety i wady technologii od komputera do formy poliestrowej
Zaletami stosowania formy poli-estrowej fotodyfuzyjnej są:
• wyższa światłoczułość folii fotodyfuzyjnych w porównaniu do płyt aluminiowych z warstwami fotorozpuszczalnymi lub fotoutwardzalnymi, co przy klasycznej metodzie wykonywania form drukowych stwarza możliwość naświetlania projekcyjnego z formy kopiowej na podłożu nieprzezroczystym
• możliwość naświetlania przy metodzie od komputera do formy drukowej za pomocą laserów promieniowania widzialnego, to jest za pomocą tych samych urządzeń, w których są naświetlane błony fotograficzne
• niższa cena naświetlarek do płyt poliestrowych w porównaniu do ceny naświetlarek do płyt aluminiowych; przewidywane szerokie zastosowanie diody fioletowej wpłynie na dalsze obniżenie ceny naświetlarek
• wysoka rozdzielczość (ponad 200 pkt/cm)
• niższa cena poliestrowych folii fotodyfuzyjnych, która wynosi 50–60% ceny aluminiowych płyt fotodyfuzyjnych
• przy tradycyjnym wykonywaniu form drukowych: niższy koszt form drukowych poliestrowych w porównaniu do kosztów wykonania klasycznych form na płytach aluminiowych z warstwą fotorozpuszczalną lub fotoutwardzalną – średnio o około 40% [6)]; przy nakładzie powyżej 200 odbitek uzyskuje się odbitki tańsze niż przy drukowaniu cyfrowym
• możliwość drukowania wielobarwnego (w porównaniu do form papierowych)
• zmechanizowana technologia wykonywania form drukowych, gdyż płytę wkłada się do naświetlarki, a następnie do urządzenia wywołującego, w którym następuje automatycznie obróbka folii, w wyniku czego otrzymuje się gotową formę drukową
• znacznie mniejsza możliwość wytworzenia otoczki dookoła elementów drukujących (w porównaniu do form drukowych otrzymanych z klasycznych płyt z warstwą fotorozpuszczalną lub fotoutwardzalną), gdyż spójny promień laserowy w znacznie mniejszym stopniu ulega rozproszeniu w warstwie światłoczułej, a ponadto elementy drukujące są wytwarzane w miejscach nienaświetlonych.

Do wad poliestrowych folii fotodyfuzyjnych należą:
• niższe nakłady z wykonanych form drukowych (w porównaniu do nakładów z form aluminiowych)
• przy bardzo długim przechowywaniu niższa trwałość formy drukowej poliestrowej niż formy aluminiowej; dlatego często korzystniejsze jest wykonanie nowej formy drukowej z montaży przechowywanych w pamięci komputera [5,6]
• brak możliwości termicznego hartowania formy drukowej (co stosuje się przy formach aluminiowych z warstwami fotorozpuszczalnymi lub fotoutwardzalnymi w celu zwiększenia nakładu).

Technologia od komputera do poliestrowej formy drukowej ma również zalety i wady technologii od komputera do formy drukowej (w porównaniu do tradycyjnej technologii wykonywania form drukowych), które zostały przedstawione w artykule: „Technologia od komputera do tradycyjnej offsetowej aluminiowej płyty presensybilizowanej” [16].
Doświadczenia wielu zakładów wskazują, że technologię od komputera do formy drukowej należy wprowadzać stopniowo, utrzymując przez jakiś czas tradycyjną technologię. Do tego celu nadają się bardzo dobrze folie poliestrowe fotodyfuzyjne, z których można wykonać formy za pomocą już posiadanych urządzeń do naświetlania błon fotograficznych. Dopiero po zupełnym opanowaniu nowej technologii można wycofać technologię tradycyjną. Folie poliestrowe są szczególnie dobrym i tanim materiałem dla małych i średnich zakładów poligraficznych.

* W 2002 r. firma połączyła się z belgijską firmą Barco Graphics, w wyniku czego powstała firma Esko-Graphics.

Literatura
1. Michael Scherhag, CTP mit Polyesterplatten, „Druckspiegel” nr 3 (1999), s. 42–43.
2. Spektrale Vielfalt im Computer-to-Plate. „Druckspiegel Publishing Special”, 3/2000, s. 4–17.
3. Günther Bregel, Computer-to-Film. Systeme bringen Einsparungen, „Druckspiegel”, 2/2000, s. 34–36.
4. Eberhard Friemel, Polyester statt Aluplatten für Computer-to-Plate, „Deutscher Drucker” 38, s. 16–17.
5. Jochen Vetter, Position für Silver Plate, „Druckspiegel”, 9/2000, s. 53–55.
6. Eberhard Friemel, Computer-to-Polyesterplate oder Digitaldruck, „Druckspiegel”, 8/2001, s. 36–38.
7. Jacek Hamerliński, Prosta droga do CtP, „Świat Druku”, 7-8/2001, s. 21–25.
8. Erich Fritz, Filmbelichter bis zum B2-Format. Marktübersicht. „Druckspiegel Special” 4/2001, s. 4–20.
9. Peter Sackl, Filmbelichter, „PrePress”, 4/2001, s. 44–49.
10. Martin Wandelt, Filmbelichter, „PrePress”, 2/2002, s. 36–45.
11. Eberhard Friemel, Computer-to-plate für wenig Geld. Polyesterplatten machen CtP auch für Kleinbetriebe erschwinglich, „PrePress”, 11/2001, s. 63–65.
12. Eberhard Friemel, Der Film lebt – trotz der alternativen Technologien, „Deutscher Drucker”, 15–16/2000, s. 84–85
13. H. Czichon, M. Czichon, Naświetlarki laserowe z diodą fioletową oraz ich zastosowanie do wykonywania offsetowych form drukowych, „Świat Druku”, 12/2002, s. 16–21.
14. H. Czichon, M. Czichon, Technologia od komputera do maszyny offsetowej przy użyciu folii i płyt termoczułych, „Świat Druku”, część I, nr 5/2003, s. 44–49, część II, nr 6/2003, s. 21–25.
15. H. Czichon, M. Czichon, Technologia od komputera do maszyny offsetowej przy użyciu folii fotodyfuzyjnych i termotransferowych oraz warstw wodowymywalnych, „Świat Druku”, część I, nr 9/2003, s. 58–61, część II, nr 10/2003, s. 40–43.
16. H. Czichon, M. Czichon, Technologia od komputera do tradycyjnej maszyny offsetowej, „Świat Druku”, 12/2003, s. 38–43.

Słownik mniej znanych i błędnych nazw technicznych
• adhezja (przyczepność) – zdolność trwałego przylegania warstw do podłoża lub do innych warstw
• film – taśma fotograficzna do wykonywania zdjęć na taśmie, w poligrafii nieraz pod nazwą filmu rozumie się niesłusznie błony fotograficzne
• gęstość rastra (stara nazwa: liniatura rastra) – częstość występowania punktów rastrowych na liniową jednostkę miary, np. na centymetr lub cal
• toner – angielska nazwa proszku elektrofotograficznego niesłusznie stosowana w wielu polskich publikacjach
• płyty – sztywne arkusze stosowane w przemyśle; w poligrafii termin stosowany zarówno na określenie np. płyt presensybilizowanych, jak też, niesłusznie, na określenie folii poliestrowych lub gotowych form drukowych
• chemia – dział nauki, w poligrafii nazwa żargonowa na określenie roztworów chemicznych do obróbki błon fotograficznych lub płyt presensybilizowanych.

prof. dr Herbert Czichon
dr Maria Czichon
Instytut Poligrafii Politechniki Warszawskiej



Nowa strona
Szanowni Internauci, zapraszamy na nową stronę  Świata DRUKU : http://www.swiatdruku.eu/<br />
Zachęcamy także do subskrybowania naszego nowego newslettera:<br />
http://www.swiatdruku.eu/newsletter/register_subscription/1 Nowa odsłona naszej strony - zapraszamy: http://www.swiatdruku.eu/
Firmy KML Solutions i LeadCom zapraszają na warsztaty „Fakty i mity na temat atramentów. Jak dobrać odpowiedni atrament. Klasyfikacja, zastosowanie, trendy”, które odbędą się 20 stycznia 2011 w Centrum EXPO XXI w Warszawie. „Świat DRUKU” jest patronem medialnym imprezy.<br />
W swoim komunikacie organizatorzy odpowiadają na pytanie, dlaczego warto wziąć udział w tych warsztatach: <br />
Podstawowym problemem jest nadmiar atramentów na naszym rynku, brak obiektywnej wiedzy o nich oraz brak kryteriów ich oceny. Użytkownicy bardzo często odczuwają chaos informacyjny. W tej tematyce nie ma się do czego odnieść, nie ma jakiegoś wzorca, nie ma jasno sprecyzowanych kryteriów oceny atramentów. Wiedza o tuszach jest szczątkowa, niepełna, nieuporządkowana, czasami zupełnie fałszywa. Terminologia określająca atramenty (np. eco, mild, miękki, twardy solwent) jest nowym użytkownikom często nieznana. Które atramenty są szkodliwe, a które nie, które niszczą głowice a które je „udrażniają”, które blakną po pół roku, a które są „wieczne” – nie ma gdzie o tym poczytać. Tuszów na rynku jest tak dużo, że użytkownicy nie wiedzą, co wybrać i dlaczego. Zasypywani są ofertami nowych atramentów, które mają rozwiązać wszystkie problemy. Ale obiektywnie: które są te najlepsze? I dlaczego? Użytkownik w większości przypadków nadal tego nie wie. <br />
Na warsztatach chcielibyśmy rzucić nieco światła na te problemy. Wybrnąć jakoś z gąszczu sprzecznych często informacji o tuszach, sformułować kryteria ich oceny, wprowadzić klasy porządkujące jakość tuszów, uporządkować ogólną wiedzę. Chcielibyśmy naszkicować jakiś scenariusz, w jaki sposób zabrać się za dobór atramentu do swojej maszyny. To niełatwe zadanie, mamy nadzieję, że temu podołamy.     <br />
<br />
PROGRAM WARSZTATÓW<br />
<br />
10.30 – 13.30 BLOK TEORETYCZNY – prezentacja/sesje pytań <br />
10.30 – 11.00 Moduł I<br />
Atrament – budowa, właściwości, podstawy chemiczne.<br />
Podział atramentów ze względu na: <br />
- zastosowanie<br />
- maszyny, głowice, rozpuszczalniki<br />
- jakość<br />
Panel poprowadzi: dr Leszek Kułak, Politechnika Gdańska/Prim Jet Color<br />
<br />
11.00 – 11.40 Moduł II<br />
Co to jest dobry atrament, czyli jak dobrać odpowiedni atrament do swojej maszyny?<br />
Cechy farb cyfrowych i potencjalne kryteria oceny: <br />
- jakość druku, kolorystyka<br />
- fizyczne właściwości farby: zapach, oddziaływanie na otoczenie i obsługę maszyn<br />
- fizyczne właściwości wydruków: odporność na ścieranie, światłoodporność, zdolność do utrwalania się na różnych podłożach<br />
- cechy eksploatacyjne wynikające ze współpracy farby z maszyną <br />
- cena farby a koszt druku <br />
Typowe problemy związane z atramentem.<br />
Zasady doboru farby do maszyny drukującej.<br />
Panel poprowadzi: Przemysław Kida, Profikolor<br />
11.40 – 12.00 Przerwa na kawę<br />
<br />
12.00 – 13.30 Moduł III<br />
Analiza polskiego rynku atramentów solwentowych:<br />
- eco<br />
- mild<br />
- hard solwent<br />
Próba usystematyzowania pojęć i wiedzy o atramentach solwentowych.<br />
Klasyfikacja atramentów ze względu na jakość oraz maszyny.<br />
Panel poprowadzą: Dariusz Świercz, Leadcom; Steve Knight, Sioen; Michael Moeller, Roland <br />
13.30 – 14.00 	Lunch <br />
<br />
14.00 – 16.00 BLOK PRAKTYCZNY<br />
14.00 – 15.30 Moduł I<br />
Czy jesteś pewien, że znasz możliwości swojego plotera?<br />
- Pokazanie różnic we właściwościach i jakości druku atramentów eco- i mildsolwentowych w zależności od prędkości druku (drukowanie na maszynach Roland XJ640, Asbru RS64)<br />
- Pokazanie różnic w jakości druku ploterów 4-(CMYK) i 6(CMYKLcLm)-kolorowych<br />
<br />
15.30 – 16.00 Konkurs na najciekawszą aplikację <br />
- prezentacja autorów i aplikacji<br />
- głosowanie<br />
- rozdanie nagród<br />
<br />
16.00 Zakończenie warsztatów<br />
<br />
Warunki uczestnictwa: <br />
       <br />
Rejestracji należy dokonać do dnia 10.01.2011.		<br />
Koszt uczestnictwa: 240 zł (wpłata do 31.12.2010), 280 zł (wpłata do 10.01.2011), (podane ceny są cenami brutto); Bank Millennium, Nr konta: 83 1160 2202 0000 0001 3270 3555, dopisek do przelewów: Warsztaty.<br />
Cena obejmuje: udział w warsztatach, materiały szkoleniowe, lunch, przerwy kawowe.<br />
Dla klientów firm-organizatorów – zniżka w wysokości 25%.<br />
Miejsce imprezy: Centrum EXPO XXI, Warszawa ul. Prądzyńskiego 12/14, Sala B.<br />
Zgłoszenia: <br />
biuro@leadcom.pl,
<a href= mailto:agnieszka.swiercz@leadcom.pl?subject=  target= {target}  >agnieszka.swiercz@leadcom.pl</a><br />
tel./fax +48 22 8641009; 517560040<br />
Fakty i mity na temat atramentów - warsztaty
Firma Map Polska wprowadziła do swojej oferty Olin – nowy papier offsetowy klasy premium. Nadaje się on świetnie jako podłoże na zaproszenia, papier firmowy, foldery, katalogi wystaw i do wielu innych tego typu wydruków. Bardzo dobrze sprawdza się także  w  produkcji dziełowej. <br />
W ofercie Map papier Olin występuje w 15 gramaturach – od 40 g/m2 do 400 g/m2, pięciu odcieniach – od śnieżnej bieli do kości słoniowej, i z trzema rodzajami wykończenia powierzchni – od supergładkiego po szorstki. Linia obejmuje także papier makulaturowy i  pasujące do niego  koperty. Cała gama papierów Olin posiada certyfikat FSC. <br />
„Olin to nasza propozycja skierowana do tych, którzy poszukują wysokiej jakości podłoży drukowych, a nie lubią kompromisów. Olin to po prostu bardzo wysoka jakość za rozsądną cenę” –  mówi Gabriela Hatłas, Product Manager Fine Papers w  Map Polska. <br />
Olin dołączył do bogatej oferty papierów firmy Map stanowiąc łącznik pomiędzy grupą masowych podłoży a papierami ozdobnymi. Wśród znanych i cenionych marek papierów  Map Polska są m.in. One, Ecco-Book, Claro czy też Dito. <br />
<br />
<br />
Olin - nowy papier offsetowy klasy premium
23 listopada firma Hubergroup poinformowała, że ze względu na znaczny wzrost cen surowców do produkcji farb, ich ceny zostaną podwyższone – farby do heatsetu i skalowe do coldsetu będą droższe o 35 centów/kg, czarne do coldsetu o 20 centów/kg, natomiast farby do druku arkuszowego od 30 do 50 centów/kg. <br />
Wprowadzenie podwyżek producent umotywował podwyżką cen materiałów o 35–45%  (podwyżki cen podano w euro) w minionych 12 miesiącach. <br />
W komunikacie prasowym Hubergroup podkreśla, że będzie korzystać z każdej okazji, aby obniżać ceny – będzie dynamicznie reagować na zmieniającą się sytuację na światowych rynkach.  <br />
*<br />
W komunikacie prasowym firma Flint Group zwróciła uwagę na to, że analitycy przewidują dalszy wzrost cen materiałów w 2011 roku. Producent nie wyklucza podwyższenia cen produktów znajdujących się w jego portfolio, zwłaszcza farb przeznaczonych do produkcji opakowań.<br />
*<br />
Z kolei firma Sun Chemical poinformowała o 25-procentowym wzroście cen na wszystkie swoje produkty wykorzystujące pigment Violet 23. Wzrost ten stał się nieunikniony, bowiem – jak podaje producent – koszty wytwarzania pigmentu wzrosły o 70% w ciągu ostatnich 12 miesięcy i nadal spodziewana jest tu tendencja wzrostowa.<br />
Problemy z podażą Violet 23 rozpoczęły się pod koniec 2009 roku, gdy w Chinach i Indiach zaczęła się zmniejszać dostępność karbazolu – podstawowej substancji, z której wytwarzany jest ten pigment. Karbazol wykorzystywany jest jedynie w branży produkującej barwniki, jednakże smoła węglowa, z której uzyskuje się karbazol, jest powszechnie stosowana również w innych branżach, co ogranicza jej dostępność. Niekorzystne efekty pogłębia także fakt, że branża produkująca barwniki ma niewielką kontrolę na kosztem i podażą tej substancji. <br />
Felipe Mellado, dyrektor ds. marketingu Sun Chemical, komentuje: „Brak podstawowych materiałów produkcyjnych jest zagadnieniem trapiącym całą branżę. Sun Chemical intensywnie pracuje, aby kompensować wpływ tej sytuacji na wzrost kosztów, ale obecnie wprowadzenie wzrostu cen na wszystkie produkty zawierające Violet 23 było nieuniknione. Ma to przełożenie na ceny większości farb drukowych oferowanych na rynku płynnych farb, a także na całe grupy produktów przeznaczonych do maszyn arkuszowych oraz farb UV. Robimy wszystko co w naszej mocy, pracując z czołowymi dostawcami pigmentu i staramy się tak zarządzać bieżącą sytuacją, by w jak najmniejszym stopniu wpłynęła ona na naszych klientów”. <br />
<br />
<br />
<br />
<br />
<br />
Wzrosną ceny farb
Jak co roku firma Heidelberg Polska zaprosiła do Print Media Academy w Heidelbergu wyróżniających się studentów z trzech uczelni: z Politechniki Warszawskiej, z Politechniki Łódzkiej i Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technologicznego w Szczecinie. Wyjazd odbył się w dniach 24–25 listopada. Studenci pojechali pod opieką Juliusza Krzyżkowskiego (Zakład Technologii Poligraficznych na Wydziale Inżynierii Produkcji PW) i Krzysztofa Głowackiego (Instytut Papiernictwa i Poligrafii PŁ), towarzyszyli im Zbigniew Krugiełka i Jacek Szynkarek z firmy Heidelberg Polska. Ze strony Heidelberger Druckmaschinen AG  opiekował się grupą Dieter Kurock.<br />
W programie wycieczki znalazły się: wykład i zwiedzanie Print Media Academy, prezentacja systemu Prinect, pokaz naświetlarek Suprasetter, prezentacja działania maszyn Speedmaster XL 75-5+L i XL-105-10-P w Print Media Center, pokaz linii do oprawy zeszytowej ST 450. Studenci gościli w fabryce w Wiesloch, obejrzeli centrum logistyczne i magazyn części, halę z linią do produkcji napędowych kół zębatych, halę produkcji systemów sterujących, halę, gdzie powstają maszyny Speedmaster SM 74 i XL 75 oraz hale produkcji maszyn pełnoformatowych.<br />
Zwiedzano także zamek w Heidelbergu i Jarmark Bożonarodzeniowy na Starówce.<br />
Studenci z wizytą w Print Media Academy
Creative Park to strona internetowa stworzona przez firmę Canon, będąca źródłem dobrej zabawy i nieograniczonych możliwości tworzenia przestrzennych form dekoracji świątecznych, kart okolicznościowych, albumów oraz wszelkiego rodzaju szablonów. Canon Creative Park daje możliwość twórczego spędzania wolnego czasu z dzieckiem i całą rodziną, zapewniając radość oglądania, drukowania, wycinania, klejenia i składania różnorodnych wzorów. Stanowi miejsce kreatywnego wykorzystania produktów Canon Pixma – serii drukarek fotograficznych oferujących doskonałe efekty domowego wydruku fotografii i dokumentów. Posiadacze urządzeń Canon mają szansę dostępu do strefy Premium zawierającej dodatkowe zdjęcia i ilustracje.<br />
Twórcom Creative Park zależało na stworzeniu wygodnego i twórczego miejsca zabawy z obrazem, prezentowanym w setkach form, konwencji i stylów. Przedstawia łatwe sposoby tworzenia własnego kalendarza, zaproszenia, papieru listowego czy albumu bez większego zaangażowania, a tym bardziej wychodzenia z domu. <br />
Materiały przedstawione w Creative Park są dostępne za darmo dla każdego użytkownika. Posiadacze drukarek fotograficznych Canon Pixma mają jednak możliwość wyboru z bogatszych zasobów obrazów i wzorów. Creative Park Premium jest dedykowany użytkownikom urządzeń Canon, którym zostały udostępnione dodatkowe zasoby w postaci całej gamy zdjęć i ilustracji autorstwa cenionych na całym świecie fotografów i artystów. Osoby korzystające z Creative Park mogą liczyć na najwyższej jakości efekty wizualne przy zastosowaniu sprzętu drukującego Pixma i oryginalnych atramentów Canon. Daje to gwarancję trwałość i jakość wydruku, co finalnie wpływa na satysfakcję z pracy. Wszystkie elementy przedstawione w Creative Park można w prosty sposób pobrać i wydrukować. Wzory zawierają instrukcję montażu wybranego materiału. Na każdej stronie witryny znajduje się informacja „jak zrobić”, a w razie potrzeby można korzystać z automatycznej pomocy.<br />
Creative Park jest podzielony na kategorie tematyczne, co bardzo ułatwia szybkie wyszukanie konkretnego przedmiotu. Kategoria „prezenty i karty okolicznościowe” to idealne miejsce dla osób organizujących przyjęcia. Znajdziemy tu kartki, wzory zaproszeń, kopert, papeterii, okładek do płyt CD, ramek do zdjęć, a nawet pudełek na prezenty. Druga kategoria obejmuje m.in. trójwymiarowe modele przedstawiające zwierzęta, zabawki, dekoracje okolicznościowe, znane budowle świata, pojazdy oraz formy z dziedziny nauki o różnym stopniu trudności, dopasowanym do wieku użytkownika. Pod kolejną zakładką znajdziemy elementy graficzne pozwalające stworzyć album fotograficzny dla każdego członka rodziny. Obecnie mamy możliwość wyboru spośród kilkuset wzorów dostępnych w różnorodnych układach. Czwarta kategoria zawiera obrazy czerpiące z wielu konwencji artystycznych. Dzięki nim będziemy mogli stworzyć trójwymiarowe obrazy, reliefy, orgiami czy mozaiki. W sekcji „kalendarze” Canon udostępnił bogaty zestaw kalendarzy w rozmaitych formach przestrzennych, jak i szerokiej gamie kolorystycznej. Ostatnia kategoria to galeria fotograficzna, prezentująca zdjęcia w wysokiej rozdzielczości. Są to m.in. zdjęcia krajobrazów z odległych zakątków świata, obrazy natury, flory, fauny oraz zdjęcia ze świata sportu.<br />
Serwis znajduje się pod adresem: http://www.canon.com/c-park/<br />
<br />
<br />
Canon Creative Park
Szczecińska Agencja Edukacyjna zaprasza do udziału w XII Zimowej Konferencji Poligraficznej Bukowina Tatrzańska 2011 organizowanej pod hasłem „Barwa w druku od A do Z”. Odbędzie się w Bukowinie Tatrzańskiej w Domu Zdrowia Rysy przy ul. Leśnej 20 (20 km od Zakopanego) w dniach 9/10–12 stycznia 2011 roku.<br />
Partnerem merytorycznym konferencji jest firma Frogimus, Partnerem – Portal PrintinPoland.com. Patronat medialny sprawuje „Świat DRUKU”.<br />
Konferencja adresowana jest do przedstawicieli drukarń i zakładów poligraficznych (druk offsetowy, cyfrowy, fleksograficzny), wydawnictw, firm handlowych i innych przedsiębiorstw działających w branży poligraficznej. Tematyka tegorocznej konferencji koncentruje się na zagadnieniach związanych ze standaryzacją, stabilnością barwy i kontrolą jakości druku. Przedstawione zostaną najnowsze rozwiązania w tym zakresie, stosowane w urządzeniach i technologiach przez wiodące firmy w branży poligraficznej. Konferencja jest doskonałym miejscem do zapoznania się z nowymi koncepcjami i rozwiązaniami, dyskusji, a także wymiany doświadczeń. A to wszystko w zimowej atmosferze Bukowiny Tatrzańskiej.<br />
W programie:<br />
- „Systemy standaryzacji i kontroli jakości druku” – Danuta Tyrowicz, Frogimus<br />
- „Heidelberg Remote Access Elite – innowacyjne rozwiązania zdalnej komunikacji drukarni z jej klientami” – Piotr Bogusz, Heidelberg Polska<br />
- „Systemy kontroli barwy w systemach produkcyjnych Konica Minolta” – Adam Bieniewski, Konica Minolta Business Solutions Polska<br />
- „Kompleksowe zarządzanie barwą – nowe spojrzenie. Kodak Flexcel NX” – Mariusz Geras, Kodak Polska<br />
- „Miejsce nowoczesnego zarządzania barwą w globalnej standaryzacji druku – nowe rodzaje oprogramowania i sposoby komunikacji”, X-Rite.  <br />
<br />
Firma X-Rite jest sponsorem wspierającym konferencji.<br />
Spotkanie poprowadzone przez Roberta Kuczerę z firmy Michael Huber Polska poświęcone zostanie zagadnieniom standardów farbowych w druku offsetowym. Prezentacja, a następnie workshop, umożliwią zapoznanie się z tymi zagadnieniami oraz dyskusję wszystkich zainteresowanych uczestników konferencji.<br />
Dyrektor projektu targów Poligrafia, Jerzy Kaczmarek (Międzynarodowe Targi Poznańskie) zapozna uczestników konferencji z tematem „Poligrafia 2011 + Digital Printing Expo – wizja przyszłości nowej branży poligraficznej”.<br />
Przewidziane są wystąpienia firm-dostawców prezentujących oferowane przez nie urządzenia, materiały i technologie.<br />
Konferencji towarzyszą VII Zawody w narciarstwie alpejskim dla poligrafów o puchar firmy<br />
Michael Huber Polska HUBER SKI CUP BUKOWINA 2011.<br />
„Zapraszamy wszystkich poligrafów do udziału w konferencji. Mamy nadzieję, że po raz kolejny będzie ona doskonałą okazją do ciekawych spotkań i dyskusji oraz wypoczynku w miłej śnieżnej scenerii, np. podczas kuligu przy blasku pochodni” – zachęca Waldemar Światły.<br />
<br />
Informacje organizacyjne<br />
Koszt udziału w konferencji: 1185,00 zł od osoby, obejmuje zakwaterowanie w pokoju dwuosobowym, wyżywienie, udział w części merytorycznej, udział w części rekreacyjnej. Dopłata do pokoju jednoosobowego wynosi 180,00 zł. Zakwaterowanie od dnia 9.01.2011 r. do 12.01.2011 r. Wyżywienie od kolacji w dniu 9.01.2011 r. do obiadu w dniu 12.01.2011 r.<br />
Zgłoszenia prosimy przesyłać faksem lub e-mail do 31.12.2011 r. Należność z tytułu udziału w konferencji należy przekazać do 4.01.2011 r. na konto: Multibank nr 71 1140 20017 0000 4802 0378 9450. Rabat dla klientów portalu PrintinPoland.com płacących abonament wynosi 5% (nie obejmuje dopłaty do pokoju 1-osobowego).<br />
Informacji udziela Waldemar Światły, tel. 608 082 657, tel/fax 56 660 80 17, e-mail:
<a href= mailto:saebiuro@emil.tnp.pl?subject=  target= {target}  >saebiuro@emil.tnp.pl</a> Konferencja poligraficzna w Bukowinie
Xerox Polska ogłosił wprowadzenie na rynek zmodyfikowanego i ulepszonego cyfrowego systemu produkcyjnego iGen4. Przełomowy system iGen4 pojawił się na rynku w 2008 r., do tej pory skorzystało wiele setek klientów, tworząc miliardy przynoszących dochody wydruków. Teraz firma zaprezentowała jego wydajniejszą wersję. <br />
iGen4 EXP – najnowszy model skonstruowany na bazie nagradzanej platformy iGen4 – zapewnia użytkownikom natychmiastowy wzrost wydajności ze względu na obecność nowych opcji w zakresie przygotowania i wykończenia oraz obsługę arkuszy w największym dostępnym na rynku formacie.   <br />
Jak podaje producent, nowy system charakteryzuje się niemal o 50% większym arkuszem druku w porównaniu z urządzeniami konkurencyjnymi – co przekłada się na większą efektywność druku i zwiększone dochody klientów. Przyjmowanie zamówień na system Xerox iGen4 EXP już się rozpoczęło, a od 2011 r. użytkownicy będą mogli łatwo dokonywać konwersji tradycyjnych systemów iGen4 na system iGen4 EXP. <br />
Do podstawowych funkcji iGen4 EXP należą:<br />
- Największy format arkusza drukowego (36,4×66 cm) w swojej klasie – umożliwia realizację wymagających zadań, takich jak pełnowymiarowe, potrójnie składane broszury, karty pocztowe i karty z życzeniami lub bardzo duże okładki i obwoluty książek w formacie 36,4 na 66 cm. Drukowanie 40 arkuszy na minutę w większym formacie zasadniczo zwiększa prędkość drukowania systemu iGen4 do 120 obrazów w formacie A4 na minutę, podnosząc wydajność. Nośniki mogą być podawane ze zmodyfikowanego podajnika papieru lub systemu podawania rolowego. Układarka Multigraf odbiera duże wydruki i układa je w wyjmowanych koszach w celu ułatwienia transportu do dalszego wykańczania, tj. przycinania, powlekania i lub innych opcji wykańczających.<br />
- Zautomatyzowane rozwiązanie Web-to-finish – realizacja obiegu pracy bez ingerencji ludzkiej. Od początku 2011 r. cały proces od złożenia zamówienia do produktu końcowego będzie mógł przebiegać bez ręcznego konfigurowania czy innego rodzaju interwencji. Rozwiązanie wykorzystuje funkcję Xerox FreeFlow Digital Workflow Collection, jak również oprogramowanie i opcje wykańczające oferowane przez partnerów biznesowych Xeroksa, aby usprawnić proces produkcji od chwili złożenia zamówienia, szybko zmieniając i synchronizując wskazówki dotyczące produkcji, w zależności od potrzeb.  <br />
- Integracja z mechanizmem drukowania Adobe PDF – zapewnia szybkie i niezawodne drukowanie natywnych plików Adobe PDF. Rozszerzone opcje przygotowania do druku ułatwiają dostęp i odwzorowanie kolorów dodatkowych oraz przezroczystości, co ogranicza cykle korekty. <br />
<br />
Xerox wprowadza iGen4 EXP
W ramach programu SmartWood organizacji Rainforest Alliance NEPCon wykonał audyt w firmie Drukarnia Perfekt Janusz Banasiewicz w Wasilkowie. W efekcie wykonanej oceny kontroli pochodzenia produktu przyznano firmie certyfikat FSC (Forest Stewardship Council) o numerze SW-COC-005214, obowiązujący od 22 listopada 2010 r. do 21 listopada 2015 r.<br />
Drukarnia Perfekt została założona przez Janusza Macieja Banasiewicza w roku 1987. Pierwszą siedzibą drukarni były pomieszczenia gospodarcze przy ul. Słomianej w Warszawie. W 2001 roku powstała nowoczesna drukarnia przy ul. Przemysłowej w Wasilkowie koło Białymstoku. Dzisiaj Perfekt to dwie drukarnie (druga w Warszawie, przy ul. Połczyńskiej) 12 tys. m2 powierzchni produkcyjnej oraz tysiąc powierzchni administracyjno-biurowej. W oddawanych do użytku halach instalowany jest nowoczesny park maszynowy: wielozespołowe, arkuszowe maszyny drukujące i linie introligatorskie. Strategicznymi partnerami Perfektu w tym zakresie są firmy Heidelberg, Müller Martini oraz Kolbus.<br />
Drukarnia specjalizuje się w druku akcydensów i książek. Firma oferuje bogatą ofertę dotyczącą oprawy i uszlachetnień po druku oraz bardzo krótkie terminy druku prac. Głównymi klientami drukarni są duże wydawnictwa krajowe i zagraniczne oraz agencje reklamowe i korporacje. Misją firmy jest wysoka jakość wykonywanych prac i krótkie terminy realizacji.  W trosce o klienta Drukarnia Perfekt Janusz Banasiewicz wprowadziła system zarządzania jakością ISO 9001:2008 i środowiskiem ISO 14001:2005 oraz uzyskała certyfikat FSC.<br />
<br />
Certyfikat FSC dla Drukarni Perfekt
Firma Hunkeler poinformowała, że podczas targów Innovationdays 2011, które odbędą się w Lucernie w dniach 14–17 lutego, będzie można odwiedzić stoiska ponad 70 wystawców prezentujących na powierzchni obejmującej 5000 m2 rozwiązania z różnych obszarów branży poligraficznej – prepressu, procesu druku i wykończenia. <br />
Aby wziąć udział w imprezie, można zarejestrować się na stronie internetowej www.innovationdays.hunkeller.ch/registration<br />
Hunkeler Innovationdays 2011
Więcej...
więcej  Ostatnia: 
Ostatnie wątki:
Więcej...
Brak ankiety

Wyniki

Inne Ankiety




Wszelkie prawa zastrzeżone dla Świat Druku     powered by eZ Publish, createdy by Krokus Sp. z .o.o